Grammaticaal crashen

Vandaag de laatste dag. Vanmorgen zijn we in de voormiddag het zomerpaleis van de Chinese keizers gaan bezoeken - dus nog een tempeltje of 20 maar een zeer mooi park. Deze middag hadden we een lunchmeeting met professor en twee van zijn collega's (echte ecologen) van de landbouwuniversiteit. Zeer interessante ontmoeting waarbij we nog een pak wijzer zijn geworden over hoe ze hier in China ecologie bedrijven. Tegen een uur of 4 hebben we de riem eraf gelegd en naar het fameuze "silk market" nog wat gaan shoppen - die souveniers moesten immers nog gekocht... Caroline heeft het pleit gewonnen en wordt hierbij uitgeroepen tot de bargain-queen.

Gezondheidshoekje: De vermoeidheid begint ook ons grammaticaal denkvermogen aan te tasten. Hierbij een impressie van het vandaag gebruikte taalgebruik (hopelijk is het de volgende week wat beter). Uiteraard blijft het een China geheim wie wat gezegd heeft.

... flanks of the slopes...
... we have to take concrete measures...
... plastic surgery...
... a hole in the market...
... can I order some flat water please ?
... Do you also plant collaboration with ...
... I'm looking forward to see your projects in Tibet, Mongolia and neverwhere...
... It is high time to go home...
... Why don't you eat "fromage" ? (op zijn Engels uit te spreken - Probere wie kan)
... You can stuff a bit more in it...


Bij deze wensen wij iedereen die deze blog gevolgd heeft, een mailtje heeft gestuurd of een reactie geposted heeft op de blog, te bedanken. Ook voor ons vijven was het leuk om zo iets uit België te horen.


Ondertussen blijkt dat er toch nog heel wat werk is om deze missie kwaliteitsvol af te ronden: er dient nog een rapport opgesteld te worden voor China en de Europese financierende instelling, met een verslag, impressies voor de pilootprojecten, beleidsaanbevelingen inzake biodiversiteitsbehoud voor ruilverkaveling hier, en aanbevelingen voor LCRC met betrekking tot de volgende missie. Om de volgende missie te briefen zal er ook een intern document nodig zijn voor de volgende lichting VLMers.

De blog stopt hier niet mee. Hoogstwaarschijnlijk krijgen jullie in "real-life" wel de komende weken een presentatie van ons wedervaren.


Caroline
Joy
Martin
Stijn
Wouter

Tropisch, subtropisch, arctisch

Beijing is ongelofelijk koud. -13° C en een stralend zonnetje, de koudste dag sinds 15 jaar! We zijn bijna doodgevroren op de chinese muur, maar dat heeft ons er niet van weerhouden om tot op de top te gaan. Mooi muurtje trouwens.
Vandaag tekenen we het contract met het LCRC voor de workshops die wij organiseren wanneer de Chinezen naar Belgie komen en hebben we nog een overleg om het verband tussen ruilverkaveling en ruimtelijke planning in China scherp te stellen. Vanavond laat krijgen we nog - op uitnodiging van de LCRC-directeur - een chinese opera voorgeschoteld. We zijn benieuwd.

Gisteren hebben we met de Belgische ambassade het project besproken, en zijn we de Verboden Stad en het Tian'an menplein gaan bezoeken. Nu snappen we Martin die ons - telkens we ergens te velde een schoon kapelletje, tempel of iets dergelijks tegenkwamen, al een week lang zegt dat we in Beijing nog tempels genoeg zullen zien. Het zijn er inderdaad veel.
Vrijdag hebben we onze bevindingen en resultaten van deze missie voorgesteld en besproken we met de vrouwelijke nummer één van het LCRC. De eerste draft, geschreven in het vliegtuig, werd aan een nachtelijk debat onderworpen in de hotelkamer.

In de namiddag zijn we een toelichting gaan geven aan de China University of Agriculture.

Donderdag zijn "de biologen" een ongelofelijk knap natuurpark (Wolong Park) gaan bezoeken. Een subtropisch woud tegen de flanken van het Karstgebergte aan met in het dal een aantal azuurblauwe vijvers, waar menig botanist zijn/haar hart kon verliezen. Enkele verharde paden waren aangelegd in natuurlijk decor.

Wouter en Stijn zijn een prachtig natuurpark gaan bekijken met de grootste waterval van Azie en een fort en een dorp uit de Ming-dynastie (14e eeuw). Daar zijn we ceremonieel in traditionele kostuums getrouwd met twee meiden van de Miao-minderheid na een dansje, een Chinees theetje en een paar krachtproeven.

Gisterenavond zijn we een hapje gaan eten met iemand van LCRC die vorig jaar ook nog in België geweest is. Een "hapje" mag je gerust zeer breed interpreteren en ook de drank mocht weer rijkelijk vloeien. De ontvangst was zeer royaal. In combinatie met het drukke reis-, vergaderschema en het hiervoor nodige voorbereidingswerk beginnen zulke netwerkactiviteiten stilletjesaan hun tol te eisen.

Morgen hebben we nog een meeting met enkele biologen op de universiteit om beter de ecologische basiskennis in China te kunnen inschatten.

Gezondheidstoestand: Iedereen is aan het einde van zijn Latijn. We crashen beurteling als een hecht team.

Guanling county (Wouter en Stijn)

Deze morgen zijn we (Stijn en Wouter - mister "woo" in 't Chinees) weeral vroeg vertrokken, ditmaal op weg naar het "land consolidation project" (=ruilverkaveling) in Guanling: 2 uur rijden door een fenomenaal karstlandschap. De gouverneur van de Guanling County stond ons op te wachten en heeft ons eerst naar een bosuitbreidingsproject meegenomen. Er worden wel bomen geplant maar of dit bosuitbreiding is, daar zou ANB wel een boompje kunnen over opzetten. Interessant was wel dat de overheid de boeren financieel vergoedt om geen bomen meer te kappen (o.a. voor huishoudelijke brandstof). Een soort beheerovereenkomsten "à la chinoise".

Vervolgens naar het eigenlijke ruilverkavelingsproject in Bangui Mugong village. Hier wil men vooral wachtbekkens inplanten, kleine wegenwerken uitvoeren en terrassen aanleggen om de rijstteelt te optimaliseren. Ze hebben hier wel te maken met bodemerosie. Qua biodiversiteit zien we hier op het eerste zicht eigenlijk geen probleem: er zijn nog genoeg kleine landschapselementen, migratiecorridors aanwezig. We hebben met de lokale VLM-ers wel wat interessante discussies gehad.

Voor de collega's van de mestbank: elke familie heeft één varken dat biogas maakt om mee te koken en de lamp te doen branden.

We hebben weer serieus moeten improviseren vandaag. Vijf minuten voordat we onze powerpointpresentaties over biodiversiteit (eigenlijk die van Martin maar die zit in Libo county) moesten geven voor het hele dorp (boeren, dorpelingen en de hele lagere (?) school), werd ons meegedeeld dat er (a) geen beamer was en (b) dat het buiten doorging. Met wat kunst- en vliegwerk (een laptop voor ons, een laptopscherm voor 't hele dorp) hebben we toch ons verhaal gedaan. Die foto volgt morgen nog, want de kabels om foto's af te laden zitten bij Martin & co.

Op de terugweg heeft de aanwezigheid van de gouverneur wel nog zijn vruchten afgeworpen: toen op de enige verbindingsweg een vrachtwagen bleek gekanteld te zijn, is onze "colonne" -gouverneur mét zwaailicht op zijn auto - er relatief vlotjes doorheen geslalomd.

Culineaire hoekje uit Guanling: Blackie hebben we nog kunnen fotograferen terwijl hij geslacht werd, gelukkig ook terwijl hij op ons bord lag. Sorry Joy.

Karsten en losbarsten (Martin, Caroline en Joy)

Na een lange rit van 6 uur door een een adembenemend karstlandschap (world heritage gebied!) werd het project op een 15 tal minuten in het veld door twee lokale experten uitgelegd. Het niveau was van die aard dat op een van onze vragen 'welke plantensoorten hier voorkomen' we als antwoord kregen... 'bush'.

Wij moesten onmiddellijk advies geven en een plan uitwerken. Wie een ruilverkavelingsplan zonder basisinformatie kan opmaken op 15 minuten mag ons onmiddellijk vervoegen.
De boodschap was dubbel: enerzijds de "Clouded leopard" (Rode lijst China) beschermen en anderzijds zorgen dat de soort niet in aantal toeneent. Het habitat is doorsneden door een landelijke ontsluitingsweg (type RVK). De voornaamste zorg van de ontwerpers was het aanleggen van een corridor van het luipaard en het verbeteren van de irrigatiepercelen.

In dit world heritage landschap willen ze de kavels (terrassenlandschap) samenvoegen en nivelleren. Op basis van de beperkte verstrekte informatie en het vluchtige terreinbezoek is naar onze mening (BSC) het onderzoek naar het nut van de ruilverkaveling niet opportuun.

Achteraf werden we op een plaatselijke school ontvangen op een onbeschrijvelijk manier. De lokale gemeenschap voornamelijk bestaande uit kinderen en minority groups (Yao en Buyi ) die ons verwelkomde op een erehaag van zingende en wuivende kinderen met ronde linten.
In een klein volgepropt klaslokaaltje bracht Martin zijn verhaal rond biodiversiteit (interactie van biodiversiteit en het dagelijks leven) op een zeer toegankelijke manier.

Het geheel werd verteerd bij een maaltijd met een lokaal gebrouwen drankje, met een graadgehalte van ca. 60° uitgegoten in soepkommen bij een 'Local' die zijn huis voor ons ter beschikking stelde.
We werden onder politie escorte teruggebracht naar Libo county.


gezondheidstoestand
sommige troebel zicht en draaierig; iedereen vrolijk

Ruilverkaveling oude stijl: back to the future

De conferentie van vandaag in Guizhou was uitermate boeiend en opmerkelijk goed voorbereid door de Chinese delegatie: spandoeken over het project, televisie (alweer) en proceedings van de Chinese toelichtingen in chinees-engels.



In de pauze herwerkten we onze presentaties omdat men hier vooral vragende partij is rond ruilverkaveling. De manier om onze boodschap het beste in kaart te brengen is met kaartmateriaal, foto's en zeer kernachtig geformuleerde concepten.


Hetgeen waar LCRC nog weinig kaas van gegeten heeft is onze methodiek van geïntegreerde planvorming en inventarisatie van biotiek en abiotiek. Ecologische kennis zit vooral bij universiteiten eerder dan bij de overheid. Ook beheerovereenkomsten en mestbank lijken toekomst te hebben in China.


In Guizhou is het nog echt ruilverkaveling oude stijl. Ruilverkavelingen zijn enkel gericht op landbouwproductie, het in gebruik nemen van zgn. 'unused land', in kortlopende projecten (2 jaar) van gemiddeld 35 ha. De interactie na de toelichtingen herinnert sterk aan onze ruilverkaveling 'oude stijl'. Fundamentele vragen over de tegenstelling landbouw-natuur werden niet geschuwd. Anderzijds zijn concepten zoals vegetatiekartering, instandhoudingsdoelstellingen en de link tussen habitats en soorten hier vrij nieuw. De boodschap kwam wel over door sprekende voorbeelden uit o.a. Grootloon en Meetkerkse Moeren.


Morgen gaan we weer de boer op omdat het programma onmogelijk druk is. We worden gesplitst in twee groepen: Joy, Caroline en Martin gaan naar het oosten naar een natuurreservaat (hopelijk zonder apenkuren), en Wouter en ik gaan naar het westen naar een ruilverkaveling met erosieproblemen kijken. Morgen dus waarschijnlijk geen bericht wegens geen internet (als we in de aap gelogeerd zijn).

Gezondheidstoestand: ademen op eigen risico!

Apekuren

Het eerste natuurreservaat in China viel serieus tegen. Het apeneiland van Nanwan bleek vooral een attractiepark te zijn voor toeristen, bereikbaar met een kabellift, waar apen op fietsjes reden, vlagjes in de lucht staken en elke morgen van de berg naar beneden kwamen om zich te laten voederen en fotograferen.

Natuurbehoud in China lijkt vooral te focussen op een paar soorten zoals panda, tijger, aap, etc. Nochtans heeft Hainan een groot aantal endemische soorten zoals de zwarte gibbon, de vliegende eekhoorn en maanrat, die vooral in zuidelijke regenwouden van het eiland zitten. Helaas is het bezoek aan één van deze reservaten van het programma gevallen wegens geen tijd.

We zijn net aangekomen in Guizhou, waar we snel snel ons pak aantrekken voor een kennismaking met de nieuwe delegatie LCRCers. Druk, druk, druk.

De boer op naar Lingshui county.

Een toelichting over biodiversiteit bedoeld voor landbouwers bleek uit te draaien op een zaal voornamelijk gevuld met aandachtige Chinese studenten.

Na de toelichting zijn we het veld opgegaan op zoek naar de afwezige landbouwers op de toelichting. Het “Land Use Plan” (lijkt meer op een gewestplan) werd in het plaatselijk dorp, midden op straat door iemand van het LCRC toegelicht. Als snel stond de hele straat, jong en oud rond het plan.

Gezondheidstoestand:
Wouter is zijn stem verloren
Joy is gestoken door 1 mug
Maar wonder bij wonder onze darmen doen het nog altijd goed!

onze vuurdoop in Hainan

Hier zie je het eiland Hainan , waar we nu zitten.

Gisterenavond laat gooiden onze Chinese begeleidsters Li en Rosie plots het programma overhoop. Met onze legendarische VLM-waarde "flexibiliteit" hoog in het vaandel, gaven we geen krimp en pasten ondanks een zware jetlag nog snel onze demo's aan; werking op vraag na een verloren nacht op een aantal vliegtuigen.

We werden vanochtend vroeg ontvangen op het indrukwekkende LCRC gebouw in Haikou, de hoofstad van Hainan, onder massale persbelangstelling.

Martin gaf enkele interviews aan krant en televisie; improvisatie troef want de vragen werden voor de camera aangepast.

In de voormiddag leerden we hoe het zit met de ruimtelijke ordening, projectwerking en biodiversiteit in Hainan. In de namiddag stelden we de VLM voor: organisatiestructuur en taakstellingen VLM, projectwerking, beheerovereenkomsten, mestbank en plattelandsbeleid passeerden de revue.

Tot onze verrassing zaten de Chinezen met ingehouden adem te luisteren en ontspon er zich een zeer interactieve en geanimeerd Chinees-Vlaamse dialoog over ruimtelijke ordening, draagvlakverbreding in projecten en inpassing van biodiversiteit in ruilverkavelingsprojecten.

Morgen gaan we de boer op. We bezoeken een pilootproject rond biodiversiteit en gaan met lokale boeren op field survey. Waar we terecht komen en of er internet is om de blog aan te passen, is nog onduidelijk. Wordt vervolgd.

Na een lange vlucht komen we aan in Beiijng en ontmoeten onze begeleidsters van het LCRC ofte Land Consolidation and Rehabilitation Centre, de Chinese tegenhanger van de VLM. We vliegen dadelijk door naar Hainan en leggen contacten met o.a. de directeur van de provinciale afdeling.

Meer achtergrond over het de samenwerking tussen VLM en China vind je hier en hier.