De laatste loodjes...

Onze laatste dag in Beijing.
Vandaag stond nog een meeting met de EU-vertegenwoordiging in China op het programma, waar we niet alleen de VLM hebben voorgesteld, maar ook het biodiverstiteitsproject, hierbij ook ondersteund door mensen van het het FIT (Flanders Investment & Trade), CAU (China Agricultural University) en onze LCRC collega's.
Zowel het project zelf als de samenwerking tussen Vlaamse en Chinese partners werd door Europa goed onthaald.
Na een laatste werklunch (met de Belgische ambassadeur !) hebben we de riem eraf gelegd. Nog een halve dag Beijing dus iedereen is nog snel de laatste inkopen aan het doen, nog een tempeltje aan het bezoeken, aan 't wandelen (of een dutje doen) in een van de vele standparkjes of de blog aan 't aanvullen.

Morgen, 1 mei, stappen we met z'n allen terug op het vliegtuig richting België. Hopelijk missen we nu onze aansluiting in Helsinki niet, of worden we niet in quarantaine geplaatst wanneer we in Zaventem aankomen.

Hopelijk heeft ook nu weer deze blog jullie een impressie gegeven van onze China-missie. Ook wij wensen "onze lezers" te bedanken en in het bijzonder zij die een reactie gepost hebben, of een mailtje gestuurd.
Sjie Sjie !

Work-shoppen

Vandaag (woensdag 29 april) stond dus de workshop met ronkende titel "Sino-Belgium land use management forum" op de agenda.
Zowel de chinezen als wijzelf hebben toelichting verschaft over onderwerpen die het volledige pallet van "legal framework for land use planning", over "farmland protection" tot "mitigating policies, land banking and compensation systems" die gebruikt worden bij de inrichting van het buitengebied, besloeg! Na 2 weken china wordt het soms al makkelijker in 't Engels dan in 't Nederlands te schrijven.

De heren Herpelinck en Vancauwenberghe hebben de pers te woord gestaan. We proberen vandaag nog ergens de juiste krant op de kop te tikken als bewijs.

Foto's hiervan zijn blijven zitten in Caroline haar fototoestel, dus die zijn voor een andere keer.

Climate change in China: 40 °C in 4 maanden !

Dinsdag 28 April: Vandaag een moment van relatieve rust. Het chinees ontbijt van het hotel hebben we ditmaal graag aan ons laten voorbijgaan. Als alternatief hebben we ons op een terrasje neergezet in de Starbucks. En het moet gezegd, ontbijten bij een temperatuurtje van ca. 25 graden is toch stukken beter dan bij – 15 °C zoals in december.

Daarna hebben we de meeting van vanmiddag nog verder voorbereid en hebben we even kunnen rondkuieren in een van de vele stadspark"jes" (remember Guyiang?), namelijk Hebei Park. Enkelen onder ons zijn nog wat gaan shoppen… ’s Middags hebben we onze bevindingen en suggesties over het project - net zoals in december - toegelicht aan de vrouwelijke baas van LCRC.

Ondertussen heeft mr. Herpelinck ons vervoegd en hij mocht aanstonds de honneurs (met hulp van een doos Belgische chocolade) waarnemen op het welkomstdiner (Tiens, wij zijn hier toch al een tijdje ? (nvdr)) van LCRC.

En naar goede traditie zijn we daarna weerom aan het computeren gegaan om de workshop van morgen nog tot in de puntjes voor te bereiden (en uiteraard om dit rapportje op de blog te zetten). En de lat zal hoog liggen, als we de welkomstposter moeten geloven die we - was die daar toevallig geplaatst ? - vandaag in de LCRC gebouwen zagen staan....

"On the road again" of beter: "In the air again"

Vandaag is volledig opgegaan aan de transfer naar Beijing.
Pas tegen half tien (wat uitzonderlijk laat is) zijn zowel het Guanling als het Libo team vertrokken naar Guyiang. Toen we elkaar rond 12 uur tegenkwamen op het “meeting point”, bleek duidelijk dat twee dagen “en petit comité” gevolgen heeft. In hetzelfde restaurant als vorig jaar (Stijn en Martin, herinneren jullie je die koehorens nog ?) zaten beide teams aan verschillende tafels.

In afwachting van de vlucht hebben we uit pure verveling ons dan maar aan 't verslag gezet.




Daarna is de vlucht naar Beijing – ondanks een pak turbulentie – toch redelijk goed geëindigd.
’s Avonds zijn we als volledig team maar direct begonnen aan het compileren van het eindverslag, dat we aan een “high level” delegatie van LCRC moeten toelichten.

Vandaag bijna geen beeldjes want die kunnen toch niet op tegen het beeldmateriaal dat we de laatste dagen op de blog gezet hebben.

Maandag 27 april: Guanling dag 2

Na een avondje doorgewerkt te hebben, stond op zondag een projectbespreking op het programma met de verschillende lokale overheidsdiensten. Vele vragen die bij het terreinbezoek onbeantwoord bleven, werden nu verhelderd.


We presenteerden er onze aanbevelingen met betrekking tot bijkomende inventarisatie, beheersovereenkomsten en ruil van gronden. De duidelijke vooruitgang ten aanzien van de vorige missie werd ook goed in de verf gezet.

De conclusies van de discussie beloven veel goeds voor het project. Zo bleek dat de partners bereid waren bijkomende middelen te voorzien voor verder onderzoek.
Na genoten te hebben van een royale afscheidslunch vertrokken we richting Guiyang.

Libo in actie

Maandag 27 April: Terreinwerk
Het ruilverkavelingsproject in Libo was nog meer indrukwekkend dan in december (volgens Joy en Caroline). Adembenemende landschappen, bestaande uit kleinschalige terrasbouw waar – net nu het regenseizoen begint – de boeren bezig waren met ploegen en planten van “paddy field” rijst. Daarnaast een enorm gaaf woud, met een pak rode lijstsoorten erin. Alleen bleek Joy’s GPS niet te werken (of kennen die satelieten geen chinees?) zodat ze die niet kon karteren.

Het moet gezegd: de maatregelen die we gisteren op plan gezien hebben, blijken in de praktijk veel beter dan we hadden kunnen dromen. De voorgestelde “ecologische” maatregelen zijn wel degelijk goed doordacht en geïntegreerd in hun planvorming van de ruilverkaveling: ALLE aanwezige poelen blijven na ruilverkaveling bewaard en worden zelfs gebufferd; aanwezige graslanden in het landbouwgebied worden grotendeels bewaard als steppingstones met corridorfunctie om beide bosgebieden met elkaar te verbinden. Plantgoed bestaat uitsluitend uit inheems, lokaal geoogst op opgekweekt materiaal? En je moet eens weten over wat voor zaaioed het gaat: rode lijstsoorten worden hier gezaaid of geplant alsof het niets is. De voor terrasbouw vereiste irrigatieinfrastructuur (kleine kanaaltjes) worden deels overdekt met natuurlijke materialen zodat er geen migratieknelpunten zijn.



Het terreinbezoek is zodanig uitgelopen (en Joy uitgegleden in een paddy field) dat we nog raprap een welkomstlunch met bijhorende lokale brouwsels kregen van de minderheidsgroep Miao. Desondanks hebben we vlak daarna onze bevindingen en suggesties bij het ruilverkavelingsproject toegelicht en bediscussieerd. Algemene conclusie: als ze alles zullen uitvoeren zoals op plan voorzien, kan dit soort ruilverkavelingsprojecten zeker naast de onze staan op vlak van ecologische integratie (en die conclusie lag niet aan die brouwsels).
In de late namiddag moesten we – helaas – dit fabuleuze karstlandschap weer verlaten richting Guyiang. Aangezien de weginfrastructuur nog wel wat te wensen over laat zijn we gestrand in een of ander provinciestadje waar we – ondanks de wagenziekte – nog een volledig schaap voorgeschoteld kregen.


Morgen rijden we verder richting Guyiang en zullen we de Guanling-ploeg vervoegen om samen richting Beijing te vliegen.

Zondag 26 april: Guanling dag 1

Na het uitzwaaien van onze collega’s bereikten we tegen de middag de Guanling-county. Na een rit langs onherbergzame wegen werden we ‘s middags aan tafel gedropt: nog even wachten op ’t eten want de kippen en ganzen waren ze nog aan ’t pluimen en de vis spartelde nog in de bassins.

In de namiddag bereikten we het eigenlijke projectgebied met een karrevracht directeurs, vice-directeurs en plaatselijke leiders met luxueuze wagens . Het contrast met de lokale bevolking was groot.

De veldjes van de boeren lagen klaar, te wachten op het korte regenseizoen dat eind mei eraan zit te komen en in augustus alweer afgelopen is. De natuurlijke rivieren stonden er kurkdroog. De hoofdteelten in dit gebied zijn pepers en fruit. Rijst was er in beperkte mate ook aanwezig. De prioriteit van deze landbouwers werd heel snel duidelijk: een betere ontsluiting van de weg en het beter en meer stockeren van water.
Eens op het veld werd het plan uitgehaald en ter plaatse besproken met een escorte van 25 à 30 Chinezen.


De plannen bleken veel gedetailleerder dan vorige keer. Drie planalternatieven werden grondig bestudeerd. Afgaand op de gegevens van de vorige missie werd er al veel vooruitgang geboekt. De voorbije maanden werd hard gewerkt aan de abiotische inventarisatie (wegen, waterproblematiek, bodemgebruik). Het werd evenwel snel duidelijk dat de biotische kant slechts zeer beperkt werd onderzocht. De inventarisatie beperkte zich tot gegevens verkregen via enquête bij lokale overheid en boeren.
Op basis van deze gegevens werden een aantal voorstellen voor verbetering van de biodiversiteit opgenomen in de verschillende planalternatieven: zo werd in het steilste gedeelte van het landbouwgebied herbebossing voorgesteld met inheems plantgoed en werd gekozen voor het behoud van het bestaande bos.
Ook sensibilisatie en bewustmaking in het naburige schooltje stond op het programma.

Rond zonsondergang kwamen we aan in een armtierig provinciestadje waar we de eer hadden in het beste hotel van de stad te logeren ! De vieze trappen en muffe geuren gaven perfect de staat van onze kamers weer …

Karsten en losbarsten - The sequel

Terreinwerk: Het ruilverkavelingsproject in Libo was nog meer indrukwekkend dan in december (volgens Joy en Caroline). Adembenemende landschappen, bestaande uit kleinschalige terrasbouw waar – net nu het regenseizoen begint – de boeren bezig waren met ploegen en planten van “paddy field” rijst. Daarnaast een enorm gaaf woud, met een pak rode lijstsoorten erin. Alleen bleek Joy’s GPS niet te werken (of kennen die satelieten geen chinees?) zodat ze die niet kon karteren.

Het moet gezegd: de maatregelen die we gisteren op plan gezien hebben, blijken in de praktijk veel beter dan we hadden kunnen dromen. De voorgestelde “ecologische” maatregelen zijn wel degelijk goed doordacht en geïntegreerd in hun planvorming van de ruilverkaveling: ALLE aanwezige poelen blijven na ruilverkaveling bewaard en worden zelfs gebufferd. Aanwezige graslanden in het landbouwgebied worden grotendeels bewaard als steppingstones met corridorfunctie om beide bosgebieden met elkaar te verbinden. Plantgoed bestaat uitsluitend uit inheems, lokaal geoogst opgekweekt materiaal. En je moet eens weten over wat voor zaaigoed het gaat: rode lijstsoorten worden hier gezaaid of geplant alsof het niets is. De voor terrasbouw vereiste irrigatieinfrastructuur (kleine kanaaltjes) worden deels overdekt met natuurlijke materialen zodat er geen migratieknelpunten zijn.

Het terreinbezoek is zodanig uitgelopen (en Joy uitgegleden in een paddy field) dat we nog raprap een welkomstlunch met bijhorende lokale brouwsels kregen van de minderheidsgroep Miao.

Desondanks hebben we vlak daarna onze bevindingen en suggesties bij het ruilverkavelingsproject toegelicht en bediscussieerd. Algemene conclusie: als ze alles zullen uitvoeren zoals op plan voorzien, kan dit soort ruilverkavelingsprojecten zeker naast de onze staan op vlak van ecologische integratie (en die conclusie lag niet aan die brouwsels).
In de late namiddag moesten we – helaas – dit fabuleuze karstlandschap weer verlaten richting Guyiang. Aangezien de weginfrastructuur nog wel wat te wensen over laat zijn we gestrand in een of ander provinciestadje waar we – ondanks de wagenziekte – nog een volledig schaap voorgeschoteld kregen.

Morgen rijden we verder richting Guyiang en zullen we de Guanling-ploeg vervoegen om samen richting Beijing te vliegen. We zijn benieuwd of zij even enthousiast kunnen zijn over hun ruilverkavelingsproject.

Ruilverkaveling in World Heritage gebied ?

Vanmorgen hebben wij (Joy, Caroline, Wouter) de rest uitgezwaaid en vertrokken naar Libo County. Na een fabuleuze rit door een weergaloos landschap zijn we pas ’s namiddags laat aangekomen.

Ik (Wouter) was vorige keer in Guanling en het moet gezegd: Libo is wel degelijk zijn erkenning als “World Heritage Area” waard. (Sorry Guanling-gangers)
Na onze aankomst hebben we, samen met de projectteamleden van hier de plannen van het ruilverkavelingsproject in detail besproken. En het moet gezegd worden: hoewel de aanpak en het schaalniveau waarop zij werken verschilt van bij ons, slaagt men er toch in om een aantal voorstellen te integreren in hun plannen: er worden wetlands voorzien in onvruchtbaardere stukken langs de rivier, slangentunnels aangelegd, zones beplant met vruchtdragende planten waar de dieren (o.a. apen) kunnen foerageren (en zo minder de landbouwgewassen beschadigen). Maar ruilverkaveling nieuwe stijl, daar zijn ze nog niet helemaal aan toe: “land levelling”, dit is het volledig aanleggen van terassen om “paddy field”-rijst te verbouwen, wordt ook voorzien. Dit houdt wel in dat het volledige landbouwgebied (waarschijnlijk manueel, er zijn toch genoeg chinezen) “gebuldozerd” wordt en terrassen aangelegd. Alle voorkomende houtkantjes, bermen enzo moeten het dan wel bekopen. De verhoudingen in het spanningsveld tussen voedselproductie en natuurbescherming liggen - in de armste provincie van China –uiteraard anders.
En de kwaliteit van de bespoken informatie was zo hoog dat we zelfs na het eten nog enkele uurtjes zijn verdergegaan.
Morgen gaan we de confrontatie aan met het terrein: eens kijken of planvorming en realiteit overeenkomen.
En voor de liefhebbers: beeldjes.

Met spleetoogjes naar het symposium

Na een nachtje onze presentaties op elkaar af te stemmen, aan te passen en voor te bereiden zijn we net zoals in december ook nu weer terecht gekomen in een enorm goed georganiseerde en gedocumenteerde workshop. In de voormiddag hebben de Chinese projectpartners de resultaten getoond van hun werk van de laatste vier maanden en we zijn onder de indruk van wat zij op zo’n korte tijd gedaan hebben. De inhoud van dat Chinese boek dat we gisteren ontvingen is ons nu toch wat duidelijker geworden.

Voor beide pilootprojecten (een ruilverkavelingsproject in Guanling en eentje in Libo) hebben ze – telkens met een projectteam van 10 man – niet alleen de basisinventarisatie maar ook de planvorming uitgevoerd, hiervoor boeren en lokale inwoners geënquêteerd en zelfs voor een eerste set van inrichtingmaatregelen technische plannen opgesteld. En ja, ook in China hebben ze overheidsopdrachten voor aanduiding van ontwerpers, maar zo te zien loopt dat hier toch wat vlotter dan bij ons.
’s Namiddags hebben wij een aantal presentaties gegeven over hoe biodiversiteit ook in onze projectwerking wordt geïntegreerd. Meer specifiek hebben we methodes voorgesteld hoe we inventariseren, die gegevens gebruiken voor planvorming en hoe we dit uiteindelijk vertalen in realisaties op het terrein, waarbij we ook bij het technisch ontwerp voldoende rekening houden met ecologische uitvoeringswijzen. Dit uiteraard voldoende geïllustreerd met sprekende voorbeelden uit allerhande inrichtingsprojecten.

Vandaag hebben we die fameuze “clouded leopard” in een Chinese powerpointpresentatie gezien. Wie weet kunnen we er morgen of overmorgen (als we Guiyang verlaten en in twee groepen vertrekken naar de pilootprojecten in Guanling en Libo) eentje in ’t echt inventariseren.

Dat Tom geen “zittend gat” heeft, is ons ondertussen ook al duidelijk geworden: terwijl wij en de Chinese delegatie mooi tegenover elkaar zitten, wandelt Tom tijdens zijn presentatie rustig rond. Nuja, van een “Tom de Builder” kan je niet anders verwachten – ofwel zit de Jetlag er nog voor iets tussen.

De omgekeerde wereld

Beste blogger,
De blog is aangevuld met de eerste vier dagen maar om het verhaal een beetje te kunnen volgen moet je wel van onder naar boven lezen.

Een groen Guizhou verwelkomt de laatste teamleden

De hele dag is opgegaan aan transfers. Op weg naar het vliegveld hebben we nog een indruk gekregen van de industriële landbouw: gedurende tientallen kilometers zijn we langs plantages van alles en nog wat (van bananen over papaja’s, rijst, koffie, sla, …) gereden, die allen deel uitmaken van staatsboerderijen (blijkt dat 800.000 ha hier in landbouwgebruik is door deze staatsboerderijen, waarvan de productie hoofdzakelijk voor het Chinese vasteland bestemd is). En ja we hebben zelfs een maaidorser gezien, maar ’t was wel een model dat bij ons al lang in het museum staat.

Tijdens de vlucht naar Guizhou zijn we over een enorm groen en bergachtig karstlandschap gevlogen, bezaaid met de typische rijstvelden in terrasbouw. En omdat er toch voldoende van die karstheuvels zijn, wordt er her en der wel eentje "ontgind".

Na aankomst in Guyiang zijn we – in afwachting van de aankomst van Sofie en Tom – nog snel het stadspark (423 ha groot, alsjeblieft!) gaan bezoeken. Toen rond 20 u onze laatste teamleden – na 24 uur reis – aangekomen zijn, mochten ze direct – met wisselend succes – met de stokjes aan de slag.

Van de Chinese projectpartner hebben we ondertussen ook al een dik boek met projectresultaten ontvangen – helaas grotendeels in het Chinees. Als ze dat morgen tijdens de workshop allemaal toelichten, is er voor ons geen probleem.

China versus België: Guyiang wordt hier omschreven als een “provinciestadje”, met maar anderhalf miljoen inwoners. In bijlage een fotootje van de skyline van Guyiang. Voor een “provinciestadje” is dat niet slecht.

Tropisch regenwoud in al haar glorie

Bij het ochtendgloren volgde de bevestiging: we zijn in Ledong county wel degelijk terechtgekomen in een echt tropisch regenwoud, meerbepaald in het “Jianfenling nature reserve”.



Na weerom een bochtige trip hebben we van de lokale projectmedewerkers vernomen welke problemen zij zien in het spanningsveld tussen enerzijds natuurbescherming en anderzijds landbouw (ze hebben hier allerhande plantages van bananen, koffie, papaja’s, perziken…) – en toerisme (de burgemeester wist ons te zeggen dat men van Hainan het “chinese Hawaï” wil maken op toeristisch vlak).

Na een theoretische bespreking in de voormiddag kon dit spanningsveld – naar goede VLM traditie – pas ten volle ingeschat worden door een terreinbezoek. Zo hebben we een kustregio bezocht waar men aan natuurherstel van de (vooral vervuilde) duingebieden denkt i.f.v. toeristische ontwikkeling.

Daarna zijn we in het “Jianfenling nature reserve” de echte brousse ingetrokken. Noch de fameuze “clouded leopard” (een soort luipaard) of de "flying squirrel" (vliegende eekhoorn) hebben we gespot, maar ’t was toch een indrukwekkend stukje bos ! Achteraf hebben we wel wat bloedzuigers van onze kleren mogen schudden. Mosquitos, daar zijn we voorlopig – dankzij overvloedige dosissen “Deet-50 %” voorlopig nog van gespaard gebleven.

Bermbeheer in China: wij denken in Vlaanderen soms aan het inzetten van schapenkuddes om wegbermen natuurvriendelijk te beheren. Hier hebben we nog een ander staaltje gezien van zo'n graasbeheer: koeien die als “spook”rijder op de autostrade de middenberm afgrazen.

Global chicken balance: minus 1

Vandaag op de agenda: workshop met de projectmedewerkers over de voortgang van de projecten in de twee demonstratiegebieden (Ledong en Lingshui county), en meer bepaald over hoe zij biodiversiteit en ecologie trachten te integreren in hun proces van ruimtelijke planning.

De Chinese projectpartners hebben toelichting verschaft bij het werk dat sinds de vorige missie werd uitgevoerd en wij hebben de Vlaamse aanpak voorgesteld om ecologie te integreren in ruimtelijke planning en welke rol wij als VLM hierin spelen (o.a. bijdrage aan de afbakeningsprocessen, realisatie via inrichtingsprojecten).

Op basis van deze presentaties hebben we interessante besprekingen gehad over hoe men in Hainan een soort “ecological evaluation index” opstelt (vergelijkbaar met wat wij een “sectorvisie natuur en bos” zouden noemen) en hoe ze die voor de eerste keer (!) trachten te integreren als volwaardige sectorvisie in het proces van ruimtelijke planning.

In de vooravond zijn we per wagen vertrokken naar een van de twee demonstratieprojecten, namelijk Ledong County. Vorige keer werd immers het Lingshui project bezocht. Aangezien we pas om ca. 21u30 in het donker aangekomen zijn in een bergachtig gebied (aan het aantal haarspeldbochten te beoordelen), kunnen we nog niet zeggen in welk soort omgeving we terecht gekomen zijn, maar ’t zou een echt tropisch regenwoud zijn. Puur op het geluid afgaand zou de Amerikaanse brulkikker hier ook gedijen, wist Roland te zeggen, maar dit kan pas bij dageraad door de collega-ecologen onderzocht worden.

Culinaire hoekje: vanavond laat dachten we nog snel een hapje te eten. Toen we in de verte een kakelende kip hoorden, vreesden we – al lachend - dat die voor ons was. Na een tiental minuutjes kwam inderdaad de bevestiging. Toegegeven, qua bijdrage aan de biodiversiteit hebben we hier misschien wel wat minder gescoord…

3-2-1 Start

Na wat vliegtuigperikelen (gemiste aansluiting in Helsinki en een omweg via Beijing) zijn we uiteindelijk allemaal gelijk aangekomen in Haikou, hoofdstad van het tropisch eiland Hainan (zie foto, getrokken vanop de 10 verdieping van het provinciaal bureau van LCRC).

We zijn gehuisvest in een hotel vol triatleten die hier gisteren de Hainan triathlon hebben betwist (voor de geïnteresseerden: een Deen zou gewonnen hebben in een totaaltijd van minder dan 9 uur! Met het VLM-sportuurtje zal dit waarschijnlijk niet haalbaar zijn).
Vanavond hebben we een eerste meeting gehad met de directeurs van de “PA Hainan” en het provinciale “department of land, environment en resources”. Morgen staat een workshop op het programma in de gebouwen van LCRC waar we met onze Chinese projectpartner de voortgang van de projecten in beide onderzoeksgebieden (Lingshui en Ledong) zullen bespreken. ’s Avonds hebben we onze presentaties voor morgen overlopen met de Chinese delegatieleiders en die waren tevreden.

Bouwwoede: sinds de vorige missie zijn hier ondertussen toch weeral een aantal grote gebouwen bijgezet. Vertraging in de bouwsector vanwege crisis hebben we hier nog niet vastgesteld.

Eindelijk internet !

Na het testbeeld (waarvoor dank Stijn!) zijn we eindelijk terug in de bewoonde - of beter in "met internet bekabelde" - wereld.
Ook nu weer willen we zoveel mogelijk in deze blog een weerslag geven van de ervaringen en bevindingen van de VLM-ers die deel uitmaken van de tweede VLM-delegatie in China, als bijdrage aan het biodiversiteitsproject.
En om maar meteen met de deur in huis te vallen: hierbij verslag van de eerste 4 dagen.
Veel leesplezier!
En ook wij kijken uit naar jullie reacties op deze blog.

nog even geduld

De Chinareizigers lieten per telefoon weten dat er geen internet beschikbaar is waar ze momenteel aan het werk zijn in Hainan. Morgenavond vertrekken ze naar Guizhou en zullen de vruchten van hun dagelijkse blogactiviteiten kunnen gepubliceerd worden. Nog even geduld dus..

Toerisme

Onze verlofperiode van 3 dagen in Beijing hebben we (Joy, Leen en Caroline) aangenaam ingevuld door:

- een bezoek aan de muur,

- het bewonderen van de kunsten van de Kung Fu meesters,

- in contact te staan met de hemel (Temple of Heaven) en

- het bezoeken van de graftombes van de vorige keizers.

Morgen (maandag) begint de eigenlijke missie en vervoegen Roland en Wouter ons naar Hainan.