Na 30 uur reizen eindelijk in het hotel, we kregen de vraag om binnen de 10 mn terug klaar te staan voor het avondeten. Het nummer 2505 bleek niet zoals Joy zei, 2e verdiep kamer 505, maar wel 25 ste verdiep kamer 05. Toen Jan vroeg of er casual of “fourmal” kledij gewenst was, kregen we het antwoord dat het op de “fourth” floor te doen was. Iedereen snel wat opfrissen, na 9 minuten kregen wel al een telefoon met de vraag waar we bleven.
Eens op “floor fourth”, bleek dat de hele LCRC aanwezig was (toch wat formal dus) aan een gigantische ronde tafel geschikt volgens hiërarchie. Met tegenover de deur de boss van de provincie. Het kennismaken liep hartelijk, maar gefaseerd. Het is blijkbaar de gewoonte om kennis te maken door kleine glaasjes Moutaï te drinken, lokale variant op rijstwijn waar ze heel fier op zijn. Het eten was gevarieerd (krab, tofu, groenten, hond, vis …), Johan had al snel door hoe het met de stokjes moest.
Vermits Joy hier voor de derde keer was, kreeg ‘the friend” volop de aandacht, iedereen wilde nog eens met haar het glaasje heffen. Het is onmogelijk en onbeleefd om hieraan te ontsnappen.Net toen we dachten dat het met ons slecht zou aflopen door de combinatie vermoeidheid en Moutaï, stond de boss op met de melding dat het eten gedaan was. Oef! Nog even napraten op het 29ste verdiep en het schema bespreken van de volgende dag. Het namiddag gedeelte is gewijzigd, wij hoeven dan nog pwpts te geven, het is de bedoeling dat wij commentaar geven op hun presentaties. Het is hier dan 12 uur dus 17 uur in België, een raar gevoel om op dit uur te gaan slapen. Morgenvroeg opstaan op 1 uur Belgische tijd.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten