De tweede groep (Peter Vleugels, Martin De Pelsmaeker, Eva Cloet, Wouter Van Muysen) vertrok een dagje later richting Hainan. Met een beetje geluk (internetverbinding vinden, tijd) krijgen jullie dus een dubbele lading blog berichten.
Woensdag 9 december: Hainan groep is aangekomen.
Op woensdagmiddag zijn wij aangekomen in Hainan. Na ingecheckt te zijn, hebben we nog iets gegeten met de lokale projectmedewerkers en een paar uurtjes gerust na een vlucht van 14u met overstap en een jetlag van 7u.
Ondertussen hebben we ook kennisgemaakt met onze nieuwe tolk (Miss Julie) en de mensen van LCRC-Beijing en CAS (Chinese Academy of Science) die met ons de komende 3 dagen de ruimtelijke planning in Hainan onder de loep gaan nemen. Deze eerste bespreking van het programma verliep vlot dus we kijken vooruit naar de volgende dagen.
Hainan is nog hetzelfde als de vorige keren, enkel zijn er hier en daar nog enkele verdiepingen extra bijgebouwd op een stuk of wat flatgebouwen. En zo zal het nog een tijdje verdergaan want bouwwerven zijn er als paddestoelen in een bos tijdens de herfst van bij ons.
Vanavond nog een kort bezoekje gebracht aan het oude stadsdistrict van Haikou (dit is de hoofdstad van Hainan). Wat een contrast met de recent ontwikkelde (en volgebouwde) wijken met zeer brede lanen omzoomd met appartementsblokken of kantoorgebouwen. Blijkt dat Hainan twee- a driehonderd jaar geleden gekoloniseerd geweest is (door geïmmigreerde Chinezen van andere streken, dat is dus ook kolonisatie…) met als resultaat toch nog veel mooie maar serieus onderkomen koloniaal getinte huisjes met op ’t gelijkvloers typevoorbeelden van Chinese bazaars, gegroepeerd per artikel (gordijnen-straat, fietsen-straat, tropische vissen-straat…).
Morgen omvat een hele dag meeting met het lokale projectbureau van LCRC waar we de voortgang van het project sinds vorige keer te horen krijgen en we hun ruimtelijke planningsproces gaan bespreken en bediscussiëren.
Donderdag 10 December: RSC(hina) = RSV(laanderen) ?
Vandaag de hele dag tekst en uitleg gekregen over de voortgang van het project in Hainan. Meer specifiek hebben we met onze Chinese collega’s de methode besproken hoe zij hier op provinciaal en regionaal niveau structuurplannen opstellen (de zogenaamde “Overall Land Use Plans”). Tegelijk hebben we de resultaten toegelicht gekregen van hoe hierbij rekening gehouden wordt met ecologische aspecten.
’s Namiddags hebben wij ons systeem van structuurplanning toegelicht, van het begin van ruimtelijke planning (historiek en RSV) tot hoe die plannen gerealiseerd worden op het terrein mede door inzet van 
het VLM-instrumentarium.
het VLM-instrumentarium. Interessant overleg gehad met de Chinezen over de parallellen en verschillen tussen de Vlaamse en Chinese context en methodieken. Samenvattend bleek toch dat er duidelijk veel parallellen zijn tussen de Vlaamse aanpak van ruimtelijke planning en de Chinese, enkel zijn nog niet alle stadia van verfijning (subsidiariteit) afgewerkt maar ze zijn het wel van plan.. Hoe dit echter in de praktijk wordt gebracht (lees: blijven die plannen louter plannen of gebeurt er ook iets mee op het terrein?) is nog niet helemaal duidelijk.
In de marge: bewust hadden we de foto van het Ecoduct over de E 314 in Houthalen (Kikbeekbron voor de kenners) erin gestoken en daar waren ze zwaar van onder de indruk: “een brug voor dieren over een autostrade?”.- verbazing! En toen we zeiden dat we het voor de frogs ook doen maar dan onder de weg; alweer verbazing.
Vrijdag 11 December: vastgoedontwikkeling op zijn best
Vanmorgen zijn we per wagen vertrokken naar Lingshui County; – een van de demonstratiegebieden van het biodiversiteitsproject. Hier hebben we enkele voorbeelden bezocht van gebieden die nog in natuurlijke toestand zijn (o.a. een warmwaterbron –Gaofeng Hotspring- die momenteel enkel door de lokale bevolking gebruikt wordt om geslachte kippen te pluimen – de geur kregen we er gratis bij. (Voor wie het thuis ook wil proberen: de kip bij voorkeur eerst doden, dan onderdompelen in kokend water en dan komen de pluimen beter los) en best op een of andere manier beschermd zouden worden (de bron dus, niet de kip-sorry voor de veggies). Daarnaast ook zones die recent in intensieve landbouw genomen worden (o.a. kweek van garnalen aan de kust in aangelegde betonnen bassins waar zeewater in gepompt wordt) en die omgevormd worden naar meer milieuvriendelijke landbouwtypes.
Maar de absolute topper was het bezoek aan een zogenaamd “ontwikkelingsproject” waar toeristische infrastructuur aan de kust wordt gebouwd. Doelgroep zijn de ca. 100 miljoen (we kunnen er een miljoen of 10-20 naast zijn) nieuwe rijken van het vasteland die op zoek zijn naar een vakantiebuitenverblijf. Een kuststrook van 12 kilometer lang, 6 km diep landinwaarts wordt op 10 jaar tijd omgevormd tot een vakantieresort met vakantiewoningen (Sun-parks ?), luxe hotels en koopwoningen, uiteraard voorzien van de bijbehorende nutsinfrastructuur zoals golfterreinen, parken, maar ook een eigen waterzuivering. Doel is om hier 100.000 (!!!) nieuwe permanente inwoners te krijgen op 10 jaar tijd. Gezien de grote (en steeds groter wordende) doelgroep vrezen we dat de inspiratie na dit mega-project nog niet zal uitgeput zijn…..vandaar het belang van conservation of biodiversity/connectivity…etc in hun denkwijze m.b.t. ruimtelijke planning!!
In de marge: bewust hadden we de foto van het Ecoduct over de E 314 in Houthalen (Kikbeekbron voor de kenners) erin gestoken en daar waren ze zwaar van onder de indruk: “een brug voor dieren over een autostrade?”.- verbazing! En toen we zeiden dat we het voor de frogs ook doen maar dan onder de weg; alweer verbazing.
Vrijdag 11 December: vastgoedontwikkeling op zijn best
Vanmorgen zijn we per wagen vertrokken naar Lingshui County; – een van de demonstratiegebieden van het biodiversiteitsproject. Hier hebben we enkele voorbeelden bezocht van gebieden die nog in natuurlijke toestand zijn (o.a. een warmwaterbron –Gaofeng Hotspring- die momenteel enkel door de lokale bevolking gebruikt wordt om geslachte kippen te pluimen – de geur kregen we er gratis bij. (Voor wie het thuis ook wil proberen: de kip bij voorkeur eerst doden, dan onderdompelen in kokend water en dan komen de pluimen beter los) en best op een of andere manier beschermd zouden worden (de bron dus, niet de kip-sorry voor de veggies). Daarnaast ook zones die recent in intensieve landbouw genomen worden (o.a. kweek van garnalen aan de kust in aangelegde betonnen bassins waar zeewater in gepompt wordt) en die omgevormd worden naar meer milieuvriendelijke landbouwtypes.
Maar de absolute topper was het bezoek aan een zogenaamd “ontwikkelingsproject” waar toeristische infrastructuur aan de kust wordt gebouwd. Doelgroep zijn de ca. 100 miljoen (we kunnen er een miljoen of 10-20 naast zijn) nieuwe rijken van het vasteland die op zoek zijn naar een vakantiebuitenverblijf. Een kuststrook van 12 kilometer lang, 6 km diep landinwaarts wordt op 10 jaar tijd omgevormd tot een vakantieresort met vakantiewoningen (Sun-parks ?), luxe hotels en koopwoningen, uiteraard voorzien van de bijbehorende nutsinfrastructuur zoals golfterreinen, parken, maar ook een eigen waterzuivering. Doel is om hier 100.000 (!!!) nieuwe permanente inwoners te krijgen op 10 jaar tijd. Gezien de grote (en steeds groter wordende) doelgroep vrezen we dat de inspiratie na dit mega-project nog niet zal uitgeput zijn…..vandaar het belang van conservation of biodiversity/connectivity…etc in hun denkwijze m.b.t. ruimtelijke planning!! Op onze vraag hebben we dan ook een gebied bezocht dat nog niet “ontwikkeld” was tot vakantiepark om de vergelijking te maken tussen de toestand “voor” en “na”. Een volledig aangelegd landbouwlandschap (rechte kavels, irrigatiekanalen, volledig genivelleerd) waar ook bijna geen ecologische waarde meer aanwezig is. Zulke landbouwlandschappen omvormen tot toeristische infrastructuur is – vanuit ecologisch oogpunt – misschien eerder een louter economische optimalisatie (van landbouw naar toerisme) dan een spanningsveld tussen ecologie en andere ruimteclaims. Dit gaat uiteraard maar op zolang er geen nieuwe (nog echt natuurlijke) kustzones aangesneden worden voor zulke vastgoedprojecten.
Zaterdag 12 december: Tropical Forest en zijn boomsoorten
Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan het “Diaoluo Shan National Forest Reserve” in het binnenland. Dit is een bosreservaat van ca 200 km² groot en sterk vergelijkbaar met het Jianfengling reservaat dat we vorige keer in Ledong bezochten.
De opbouw van het park lijkt sterk op een ruimtelijk uitvoeringsplan: Het volledige reservaat is gezoneerd en er gelden voor elke zone specifieke restricties op het landgebruik: de centrale zone (de “core area”) is volledig verboden terrein voor landbouw, bebouwing en ontginning en dient enkel voor wetenschappelijk onderzoek; daarrond bevindt zich een “experimental area”, een zone waar men een status quo van het landgebruik nastreeft. Mensen (voornamelijk boeren) mogen er blijven wonen en mogen hun huidig landbouwareaal houden, maar niet verder uitbreiden. De laatste zone is de “practice” zone, waar wel andere soorten van ruimtegebruik toegelaten zijn (en dus ook een zekere verdere landbouwexpansie). Dit fungeert als een soort bufferzone of overgangszone met het niet-reservaatgebied.
Terug op weg naar Haikou zijn we nog gestopt in een “Tropical Botanical Garden”. Stel je +/- de plantentuin van Meise voor maar dan met tropische planten en bomen … tot zover de gelijkenis. Want de enorme parking, aangelegde paadjes, gidsen met megafoon, heel veel ander personeel waarvan het niet echt duidelijk is wat ze doen, horden chinese toeristen (met een sterke voorkeur om per groep herkenbaar te zijn : hetzelfde petje, sportzak of zelfs hawaii-hemdje en short) geeft alles tezamen toch ook sterke verschillen. De paraplus van het proef-terras voor lokale koffies, thees en chocolades hadden een IS0-9001 certificaat maar het is ons niet zo duidelijk of dit op de paraplu, het proefterras of het de hele Garden sloeg.
’s Avonds zijn we terug naar Haikou gereden waar iets later onze VLM- collega’s van het vasteland aankwamen: blij weerzien en verhalen uitwisselen.
Zaterdag 12 december: Tropical Forest en zijn boomsoorten
Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan het “Diaoluo Shan National Forest Reserve” in het binnenland. Dit is een bosreservaat van ca 200 km² groot en sterk vergelijkbaar met het Jianfengling reservaat dat we vorige keer in Ledong bezochten.
De opbouw van het park lijkt sterk op een ruimtelijk uitvoeringsplan: Het volledige reservaat is gezoneerd en er gelden voor elke zone specifieke restricties op het landgebruik: de centrale zone (de “core area”) is volledig verboden terrein voor landbouw, bebouwing en ontginning en dient enkel voor wetenschappelijk onderzoek; daarrond bevindt zich een “experimental area”, een zone waar men een status quo van het landgebruik nastreeft. Mensen (voornamelijk boeren) mogen er blijven wonen en mogen hun huidig landbouwareaal houden, maar niet verder uitbreiden. De laatste zone is de “practice” zone, waar wel andere soorten van ruimtegebruik toegelaten zijn (en dus ook een zekere verdere landbouwexpansie). Dit fungeert als een soort bufferzone of overgangszone met het niet-reservaatgebied.Terug op weg naar Haikou zijn we nog gestopt in een “Tropical Botanical Garden”. Stel je +/- de plantentuin van Meise voor maar dan met tropische planten en bomen … tot zover de gelijkenis. Want de enorme parking, aangelegde paadjes, gidsen met megafoon, heel veel ander personeel waarvan het niet echt duidelijk is wat ze doen, horden chinese toeristen (met een sterke voorkeur om per groep herkenbaar te zijn : hetzelfde petje, sportzak of zelfs hawaii-hemdje en short) geeft alles tezamen toch ook sterke verschillen. De paraplus van het proef-terras voor lokale koffies, thees en chocolades hadden een IS0-9001 certificaat maar het is ons niet zo duidelijk of dit op de paraplu, het proefterras of het de hele Garden sloeg.
’s Avonds zijn we terug naar Haikou gereden waar iets later onze VLM- collega’s van het vasteland aankwamen: blij weerzien en verhalen uitwisselen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten