Donderdag 10 december

Deze morgen Splitst het Guizhou-team zich in twee. Klaas, Pieter en Johan vertrekken richting Guanling en Jan en Joy worden het Libo team.

LIBO-team

Voor het Libo team wordt het een dagje vervoer. Tegen half zes arriveren we in Libo en worden we nog een “half uurtje” vrij gelaten in Libo city. Een stad waar oud en nieuw samenvloeien: een vrouw die haar kleren in de rivier wast met een GSM in de hand…Na de stadswandeling mochten we al vrij vroeg aan tafel aanschuiven en mocht de drank weer rijkelijk vloeien (iets te rijkelijk voor Joy en weigeren is echt geen optie of je moet een hart van steen hebben).

Guanling-team

Na een uur of 3 rijden, kwamen we aan in Guanling. Onderweg nog een paar foto's genomen van de hoogste brug van Azië.
Guanling is niet onmiddellijk het meest pittoreske stadje. Eerst nog eens lunchen met de "gouverneur" van de county, mister Kau.
De zakken gedropt in het hotel en daarna nog een half uur gereden naar de "pilot" site in Mugong. De afrit van de autostrade kwam rechtstreeks uit op de onverharde weg naar Mugong.
Een mooi zicht maar een steile afgrond. De hoofdweg op het inrichtingsplan bleek deze onverharde weg te zijn.
Hopelijk krijgen we het projectgebied volledig te zien. Met wat beginnen we?

Pieter startte in het veld met een uitgebreide uiteenzetting over de lokale bodem. Bleek echter dat hij zijn uitleg stond te declareren aan een meegereisde prof bodemkunde, dus maar snel overgeschakeld op een ander onderwerp. Al gauw kregen we een uitleg over de hydrologie in het gebied met de ontworpen maatregelen: begroeide grachten, waterreservoirs met zandvang, ecologische insteek, lokaties van het aan te leggen ontsluitingsstelsel (voetwegen), irrigatiesystemen, landbouwherschikking. De cash-crops werden ruim toegelicht, we mochten zelfs proeven van de lokale peper, wat prompt een half verdoofde mond opleverde. Meerdere lokale landbouwers hadden reeds een alternatief energiesysteem aangelegd: gasproductie voor gebruik in de woning (koken, verlichting, ...) gewonnen uit de lokale mestproductie van hun varkens en al eens een rund. Dank zij deze recente maatregel, geloofden we in de kans op slagen van het aan te leggen bos in het project. Om in toekomstige energiebehoeften te voorzien, dienen de mensen geen bomen meer te kappen. Groenelementen werden ook systematisch opgenomen in de ontwerpen voor de nieuw aan te leggen wegen en waterbeheersingssystemen. Na een terreinbezoek van een viertal uren, bleek de biodiversiteit wel degelijk mee opgenomen te zijn in de uitwerking van de technische plannen. De uitvoering kan na financiële goedkeuring door CD Peking van start gaan. Daarna nog goed toezien op het beheer.

Een precieze planning krijgen we nooit. s'Avonds bleek de goeverneur terug aan tafel te zitten. Gelukkig hadden we uit voorzorg al een klein relatiegeschenk meegebracht (Filliers), wat erg geapprecieerd werd. De volgende morgen kregen we eens brood voorgeschoteld, alleen jammer dat de avond voordien in de ontbijtzaal duchtig gerookt en gepokerd geweest was. Daarna werden we gevraagd om onze bevindingen en suggesties mee te delen aan de Chinese inrichters. We gaven de presentatie die we de avond voordien in elkaar hadden gestoken. We legden uit dat hun plan doordacht was, en duidelijk rekening hield met de biodiversiteit. Op een opbouwende manier gaven we een tiental suggesties, geïllustreerd met foto's van het terreinbezoek van de dag voordien. Deze werden dankbaar ontvangen.

Op de terugweg naar Guiyang kregen we nog de mooiste watervallen van china en een grot te zien.

9 december namiddag; Guizhou-team

Alweer een uitgebreide lunch, en Liù heft graag het glas. Dit keer was het een chinees pintje, maar al snel stond bij iedereen een grote fles, want met 1 pintje kan je niet veel toasten. Samen met een beetje slaaptekort kan dat het namiddagprogramma wel eens zwaar verteerbaar maken.


Maar de chinezen hadden een interessant programma klaar, en na enige tijd werd het een boeiende discussie waarbij Vlaanderen en China meermaals met elkaar werden vergeleken ivm schaalvergroting van landbouw, invulling van ecologisch netwerk, milieu-effect rapportage, de evolutie van landelijke inrichting naar multisectoraal instrument, enz…
Het was nochtans wat kwakkelend begonnen met 2 mannen die in het meest gebrekkige Engels hun demo er door jaagden als een sneltrein. Ze spraken ‘Engels’, maar het leek Chinees. Enkele voorbeelden: policy = plice, measures = merres, pollution = pluing, resources = raisos, index = tex, 30 = wurty, zeldzame plant=lality plant … Beide sprekers zagen het op het einde niet meer zitten, en klikten de laatste dia’s zonder commentaar voorbij.

Maar het is de inhoud die telt. Het eerste ging over ‘the framework for land consolidation’, zeer gedetailleerd uitgewerkt voor de provincie Guizhou. Men gaat in stappen te werk. Eerst word het grondgebruik (inclusief abiotiek en economisch belang) en het ecologisch belang geëvalueerd en in kaart gebracht. Het ecologische belang wordt in kaart gebracht na het screenen van een hele reeks criteria. Eén ervan is biodiversiteit, berekend met een heuse formule met 7 parameters die elk hun eigen gewicht krijgen (soortenrijkdom, endemisme, exoten, …). Vervolgens worden de gebieden gescreend op geschiktheid voor landelijke inrichting. Al deze screeningen worden als overlays op mekaar gelegd, zodat men een kaart bekomt met prioriteitsgebieden voor landelijke inrichting. In een laatste fase werd aan de kaart nog een inschatting van kostprijs toegevoegd. Op basis hiervan wordt gekozen waar chinezen aan inrichting doen. Vraag aan ons was dan ook meteen: hoe kiezen jullie de locatie van de projecten. Jan legde uit dat de Belgische situatie nogal anders was, door de historiek van ruilverkaveling – landelijke inrichting samen te vatten.

Het tweede verhaal kwam meer van wetenschappelijke kant. Men heeft voor provincie Guizhou een soort instandhoudingsdoelstellingen gemaakt van alle soorten en habitats die op het grondgebied van belang zijn. Ze gebruiken dit werk als een soort handleiding voor ontwerp en uitvoering van landelijke inrichting, maar voor het realiseren van de minimale habitats verwijst men naar SFA (=Chinese ANB).

Aan het werk!

9 december, voormiddag; Guizhou-team

Vandaag staat een workshop in Guiyang op het programma. In de voormiddag gaven onze Chinese collega’s een presentatie over het verdere verloop van hun twee piloot ruilverkaveling projecten (RVK-projecten), in Libo en Guanling county.
Beide projecten dienen als voorbeeld in China om meer biodiversiteit te integreren binnen de ruilverkaveling. Het verschil tussen beide projecten is dat in Libo (reeds hoge natuurwaarden), de nadruk ligt op het behoud van biodiversiteit terwijl in Guanling (natuurwaarden beperkt) de nadruk op natuurherstel ligt.

Al snel kwam er een interessante discussie op gang en ging alles er veel vlotter en minder formeel aan toe dan vorige missies.

Voor Guanling werden de maatregelen ten voordele van biodiversiteit nog eens overlopen.
Door de serieuze graad van “steenverwoestijning” (gevolg na kaalkap in een karstlandschap) wordt naast landbouwverbetering ook herbebost (en zelfs nestkastjes voor vogels opgehangen omdat die geen geschikte nestplaatsen meer zouden vinden?). Ook veel aandacht gaat uit naar natuurlijke corridors.
Voor Libo is ondertussen een geleidingswand voorzien voor de eco- tunnel. De vegetatiekaart voor het projectgebied blijkt achteraf gebaseerd te zijn op satelliet beelden (in de verschillende te onderscheiden types op de satellietbeelden werd een vegetatieopname uitgevoerd). We waren onder de indruk!

Er is ook een “eco -sensitivity map” opgebouwd voor de hele provincie Guizhou die moet uitwijzen waar RVK het best aangewezen is. Op deze manier zullen ze prioriteiten stellen waar het best RVK uitgevoerd wordt (bv. zone met lage eco-sensitivity ideaal voor RVK). De uitleg voor de opbouw klonk dit keer veel meer plausibel. Onze discussie tijdens de vorige missie in Libo heeft dus zeker iets opgeleverd!

Een belangrijke vaststelling naar het einde van de voormiddag was toch dat de integratie van biodiversiteit in de RVK meer kosten met zich meebrengt.

Direct erin vliegen!

8 december 's avonds; Guizhou-team

Na 30 uur reizen eindelijk in het hotel, we kregen de vraag om binnen de 10 mn terug klaar te staan voor het avondeten. Het nummer 2505 bleek niet zoals Joy zei, 2e verdiep kamer 505, maar wel 25 ste verdiep kamer 05. Toen Jan vroeg of er casual of “fourmal” kledij gewenst was, kregen we het antwoord dat het op de “fourth” floor te doen was. Iedereen snel wat opfrissen, na 9 minuten kregen wel al een telefoon met de vraag waar we bleven.

Eens op “floor fourth”, bleek dat de hele LCRC aanwezig was (toch wat formal dus) aan een gigantische ronde tafel geschikt volgens hiërarchie. Met tegenover de deur de boss van de provincie. Het kennismaken liep hartelijk, maar gefaseerd. Het is blijkbaar de gewoonte om kennis te maken door kleine glaasjes Moutaï te drinken, lokale variant op rijstwijn waar ze heel fier op zijn. Het eten was gevarieerd (krab, tofu, groenten, hond, vis …), Johan had al snel door hoe het met de stokjes moest.


Vermits Joy hier voor de derde keer was, kreeg ‘the friend” volop de aandacht, iedereen wilde nog eens met haar het glaasje heffen. Het is onmogelijk en onbeleefd om hieraan te ontsnappen.
Net toen we dachten dat het met ons slecht zou aflopen door de combinatie vermoeidheid en Moutaï, stond de boss op met de melding dat het eten gedaan was. Oef! Nog even napraten op het 29ste verdiep en het schema bespreken van de volgende dag. Het namiddag gedeelte is gewijzigd, wij hoeven dan nog pwpts te geven, het is de bedoeling dat wij commentaar geven op hun presentaties. Het is hier dan 12 uur dus 17 uur in België, een raar gevoel om op dit uur te gaan slapen. Morgenvroeg opstaan op 1 uur Belgische tijd.

Eindelijk aangekomen!

7-8 december: Guizhou-team

De Guizhou-delegatie heeft er een langere heenreis opzitten dan verwacht. Elk van de drie vluchten had een verrassinkje in petto. De eerste vlucht, van Zaventem naar Frankfurt, gaf een half uurtje vertraging. Enkele uren later in Frankfurt zag het er even spannend uit. De incheckhall werd volledig ontruimd en afgesloten, niemand mocht er nog door. Door enkele politiemensen werd een paspoort van een verdacht sujet uitvoerig gecontroleerd. Na controle door veiligheidsmensen in een piepklein wagentje, werd de hall opnieuw vrijgegeven. Aan boord van het vliegtuig bleken de 5 VLM-ers flink uit elkaars buurt en verspreid over het toestel te zitten. We organiseerden dan maar een kleine herverkaveling in de staart van het vliegtuig. In Peking, waar we een wachttijd van 5 uren hadden voor de laatste vlucht, werden de presentaties van de 5 deelnemers op elkaar afgestemd tussen half twee en half vier ’s nachts Belgische tijd. Nadien bleek het toestel van de derde vlucht defect te zijn en geen Chinees die wist wanneer het toestel opnieuw zou kunnen vliegen. Joy riep de hulp van haar Chinese collega Chao in. We ruilden onze tickets in voor een latere vlucht naar Guiyang. Na een reis van 30 uren en een avontuurlijke autorit doorheen het centrum bereikten we het hotel.

3e China missie in voorbereiding

Momenteel worden de laatste voorbereidingen getroffen voor de volgende (derde) missie van VLM naar China. Deze vindt plaats in de periode van 7 tot 20 december. Binnenkort wordt de blog dus weer geactiveerd en kunnen jullie het wedervaren van de Chinese VLM-ers ook nu weer (hopelijk) van dag tot dag volgen.
Tot dan !

Fins toetje

Extraatje van de dag! Op het vliegveld in Helsinki is er gratis draadloos internet, dus kunnen wij onze transfertijd gebruiken om nog een kort blogberichtje te posten.
Joy, Leen en Wouter moesten in Finland wel nog uitchecken en terug inchecken om de security(je mag eigenlijk geen tax free alcohol uit China meebrengen) - volledig legaal - te omzeilen. We zijn dus inderdaad bijna terug in België.