zaterdag 19 december 2009
Vrijdag 18 december
Vrijdag, LCRC-dag. In de voormiddag werden in het kantoor van onze Chinese collega's enkele presentaties gegeven over "spatial planning" (Martin, Eva en Peter) en "land consolidation - history, procedures and engineering) (Joy, Jan, Johan, Klaas en Pieter). Mede door de vele vragen konden de geplande presentaties niet volledig worden afgewerkt wegens tijdsgebrek. Aangezien het Chinese beleid ook gekozen heeft voor een vorm van multisectorale ruilverkaveling ("comprehensive" land consolidation), was er heel veel interesse voor de verschillen tussen de Vlaamse regelgeving rond ruilverkaveling, natuurinrichting en landinrichtng. In deze zin werd dan ook prioriteit gegeven aan een discussie hierover in laats van het afwerken van de voorbereide presentaties. Chinese missies vereisen altijd een hoge mate aan flexibiliteit... Gelukkig hebben we de nodige competenties voorhanden en kunnen de vele vragen beantwoord worden.
Donderdag 17 december
Roland, Martin en Eva: bezoek en meeting aan de CAU (China Agricultural University) - ttz boerekot van Beijing - maar dan wel met 40.000 studenten (!), een stad op zich. Een oude bekende van VLM is professor LI Daoliang, een beetje de professor Gobelijn in moderne versie. Echt een superslimme man met een labo vol gemotiveerde mdewerkers in de voormalige ondergrondse parkeergarage, onverwarmd !!. Hij ontwerpt allerhande toestellen voor processing, sensoring en control systems ivm bodem-onderzoek, aqaucultuur, grondwater, enz... We stelden hem projectindeeën voor van het gemiste DEMETER-project en hij was laaiend enthousiast. Het resulteerde onmiddelijk in een voorstel om met het geld van het Chinese ministerie van wetenschapsbeleid de in UGent ontwikkelde koolstofsimulator te vervolledigen tot een koolstof- en nutriëntensimulator voor de ganse wereld. Echt een mooie toekomst voor onze mestbank ! Daarna werden we verwend (lees: volgestouwd met een heuse champignon-maaltijd-soep: alle vormen, geuren, kleuren en formaten, aangvuld met een saus/soep met meer dan 60 geneeskrachtige kruiden, we hebben ons nog nooit zo gezond gevoeld!). Maar alles goed verteerd en geen onverwachte neveneffecten, dus zeker voor herhaling vatbaar.
De anderen: gedurende de voormiddag de presentaties voorbereid voor de volgende dag.
In de namiddag trokken Klaas, Peter, Johan en Jan naar het Summer Palace met de metro - voor een heel democratische prijs van 0.2 € een half uur rijplezier. De metro van Beijing in gloednieuw, uiterst gebruiksvriendelijk en semi-automatische met treindeuren die samen met schermdeuren opengaan. Tijdens het rijden kan je door de ramen naar lange computerschermen tegen de tunnelwanden kijken waar de beelden met de snelheid van de metro meebewegen: het lijkt of het beeld virtueel stilstaat. Een vorm van kapitalistische reklame waar we bij ons zelfs nog niet aan toe zijn.
Het zomerverblijf van een of andere keizer verkeert in een sprookjesachtige diepvriestoestand. Vanop een hogergelegen tempen heb je een prachtig uitzicht over het bevroren meer met glijdende Chinzezen en de skyline van Beijing.
Na een paar uus verkeerden we zelf in diepvriestoestand en hielden het voor bekeken. Terug in het hotel de presentaties voor morgen afgewerkt.
De anderen: gedurende de voormiddag de presentaties voorbereid voor de volgende dag.
In de namiddag trokken Klaas, Peter, Johan en Jan naar het Summer Palace met de metro - voor een heel democratische prijs van 0.2 € een half uur rijplezier. De metro van Beijing in gloednieuw, uiterst gebruiksvriendelijk en semi-automatische met treindeuren die samen met schermdeuren opengaan. Tijdens het rijden kan je door de ramen naar lange computerschermen tegen de tunnelwanden kijken waar de beelden met de snelheid van de metro meebewegen: het lijkt of het beeld virtueel stilstaat. Een vorm van kapitalistische reklame waar we bij ons zelfs nog niet aan toe zijn.
Het zomerverblijf van een of andere keizer verkeert in een sprookjesachtige diepvriestoestand. Vanop een hogergelegen tempen heb je een prachtig uitzicht over het bevroren meer met glijdende Chinzezen en de skyline van Beijing.
Na een paar uus verkeerden we zelf in diepvriestoestand en hielden het voor bekeken. Terug in het hotel de presentaties voor morgen afgewerkt.
Woensdag 16 december: voorbereiding evaluatie-presentatie bottom-up
Tijd voor verdere verfijning van het avies naar LCRC-Bejing toe (aanpassen naar het niveau van managers ipv naar de lokale ambtenaren en boeren). Tussendoor ook even tijd voor wat toerisme (Verboden stad en de Muur voor de "beginners", de "gevoerderden" kozen voor andere zaken).
Roland en Martin naar Hebei:
Vertrek om 7u30 met Rosy en Ilse voor een lange rit van 4 uur naar Shijizhuang, hoofdstad van de provincie Hebei. Hebei is 180.000 km² groot en heeft 70 miljoen inwoners. Hebei is gesitueerd rondom Beijing. Aangekomen in het hotel werden we opgewacht door mr. Xing, vice-dirctor general van MLR (Ministry of Land and Resources), verscheidene directeurs van LCRC en MLR en door mss Huang, vertegenwoordigster van het provinciebestuur. Na een fantastisch diner - waar wijn geschonken werd die door president Obama zou gedronken zijn tijdens zijn bezoek aan China - begon het serieuze werk. Tijdens de meeting werden VLM en Vlaanderen voorgesteld en volgde een discussie over mogelijke samenwerking, teneinde verbeteringen te kunnen aanbrengen aan de Chinese ruilverkaveling. Aandacht voor biodiversiteit is in Hebei echter nog niet echt doorgedrongen. Hebei is immers een zeer agrarische provincie. Ruilverkaveling is er in de eerste plaats en bijna uitsluitend voor de verbetering van de landbouwstructuren. Elk stukje grond wordt gebruikt om gewassen te telen en ook ontginningen gebeuren er volop. De vice-director general had wel oog voor te verwachten evoluties van rural development : hoe het landbouwgebied ook kan aantrekkelijker gemaakt worden voor de stedelingen. Mr. Cai, directeur van MLR, die in april in Vlaanderen was geweest, had hem blijkbaar overtuigd van wat men kan in een ruilverkaveling. Conclusie van de meeting was dat een samenwerking met VLM vanaf 2010 gewenst werd met missies van VLM experten naar China en trainingen in België van Chinese officieals. Beide provincievertegenwoordigers zullen financiering bepleiten in hun provinciebesturen. Na een even lange terugtocht vonden we onze overige collega's terug in het hotel in Beijing.
Roland en Martin naar Hebei:
Vertrek om 7u30 met Rosy en Ilse voor een lange rit van 4 uur naar Shijizhuang, hoofdstad van de provincie Hebei. Hebei is 180.000 km² groot en heeft 70 miljoen inwoners. Hebei is gesitueerd rondom Beijing. Aangekomen in het hotel werden we opgewacht door mr. Xing, vice-dirctor general van MLR (Ministry of Land and Resources), verscheidene directeurs van LCRC en MLR en door mss Huang, vertegenwoordigster van het provinciebestuur. Na een fantastisch diner - waar wijn geschonken werd die door president Obama zou gedronken zijn tijdens zijn bezoek aan China - begon het serieuze werk. Tijdens de meeting werden VLM en Vlaanderen voorgesteld en volgde een discussie over mogelijke samenwerking, teneinde verbeteringen te kunnen aanbrengen aan de Chinese ruilverkaveling. Aandacht voor biodiversiteit is in Hebei echter nog niet echt doorgedrongen. Hebei is immers een zeer agrarische provincie. Ruilverkaveling is er in de eerste plaats en bijna uitsluitend voor de verbetering van de landbouwstructuren. Elk stukje grond wordt gebruikt om gewassen te telen en ook ontginningen gebeuren er volop. De vice-director general had wel oog voor te verwachten evoluties van rural development : hoe het landbouwgebied ook kan aantrekkelijker gemaakt worden voor de stedelingen. Mr. Cai, directeur van MLR, die in april in Vlaanderen was geweest, had hem blijkbaar overtuigd van wat men kan in een ruilverkaveling. Conclusie van de meeting was dat een samenwerking met VLM vanaf 2010 gewenst werd met missies van VLM experten naar China en trainingen in België van Chinese officieals. Beide provincievertegenwoordigers zullen financiering bepleiten in hun provinciebesturen. Na een even lange terugtocht vonden we onze overige collega's terug in het hotel in Beijing.
Dinsdag 15 december : evaluatie-presentatie top-down
In de voormiddag stond er nog een toelichting van een Chinese prof over biodiverstiteit en ruimtelijke planning op het programma. Na een vrij theoretisch deel volgde wat meer duiding over de bescherming van ecosystemen en een interessant voorbeeld over Haikou city en Haikou kust. Nadien kwamen wij per team aan de beurt voor onze evaluerende demo. Veel geknik en genoteer in de zaal, ze namen veel foto's van de dia's en er werden alerte vragen gesteld.
In de namiddag - een dag vroeger dan gepland - de vlucht naar Beijing. Van de warmte naaqr de kou (van + 25 °C naar -5°C), hoewel beiden niet echt in de overtreffende trap, maar toch, het vliegtuig voelt op zo'n moment toch een beetje als een teletijdmachine. 's Avonds nog afspraken gemaakt over de taakverdeling en inhoudelijke invulling van de verwachtingen in Beijing.
In de namiddag - een dag vroeger dan gepland - de vlucht naar Beijing. Van de warmte naaqr de kou (van + 25 °C naar -5°C), hoewel beiden niet echt in de overtreffende trap, maar toch, het vliegtuig voelt op zo'n moment toch een beetje als een teletijdmachine. 's Avonds nog afspraken gemaakt over de taakverdeling en inhoudelijke invulling van de verwachtingen in Beijing.
Maandag 14 December: Presentaties en werken aan evaluatie
Deze voormidaag hadden de Chinezen nog een vergadering waarop wij niet aanwezig dienden te zijn. Gelukkig, aangezien het programma ondertussen nog een keer wijzigde (een dag vroeger naar Beijing) en er nog enkele demo's ineen geknutseld moesten worden voor de workshop van morgen: evaluatie, advies en toekomst voor de bezochte projecten. Door het samen leggen van onze ideeën en nota's kwamen we tot heel wat nieuwe inzichten die we op korte tijd in een bevattelijke demo wilden gieten. Niet zo eenvoudig maar met bijkomend avond- en nacht-uurtjes mochten de resultaten er best wel zijn.
's Middags hebben we op hun vraag nog enkele presentaties gegeven over biodiversiteit in Vlaanderen en meer specifiek over hoe hier in natuurinrichtingsprojecten mee wordt omgesprongen. Dit uiteraard rijkelijk geillustreerd met allerhande voorbeelden van projecten en realisaties uit heel Vlaanderen.
's Middags hebben we op hun vraag nog enkele presentaties gegeven over biodiversiteit in Vlaanderen en meer specifiek over hoe hier in natuurinrichtingsprojecten mee wordt omgesprongen. Dit uiteraard rijkelijk geillustreerd met allerhande voorbeelden van projecten en realisaties uit heel Vlaanderen.
maandag 14 december 2009
Zondag 13 december: speeches, verdwijntruc en vulkaan
Het programma voorzag verschillende speeches van heel wat prominente mensen, onder meer van Roland, die de zaal zowaar even aan het lachen kreeg. Ook plechtige groepsfoto genomen.
Ook een inhoudelijk zeer interessante speech over ruimtelijke planning van een spreker die daarna de Grote Chinese Verdwijntruc toepaste, dus konden we geen vragen stellen of zelfs zijn naam niet vragen. ‘Spijtig’, konden we alleen maar vaststellen. We proberen om de komende dagen hem alsnog in Beijing te traceren (bij LCRC of Department of Spatial Planning, zitten daar in hetzelfde gebouw).
In de namiddag een bezoek gebracht aan een National Park met een beschermde vulcanische krater (Crater Scenic Park), 35 km ten zuid-westen van Haikou. Dezelfde grootschaligheid als voor de Botanische tuin, maar wel heel didactisch ingericht, en quasi alles vertaald in het Engels. De vraag kan gesteld worden of dergelijke zeer duurzame en grootschalige inrichting als ‘bescherming’ kan tellen maar als je dan hoort dat ze nog zo tientallen kraters liggen hebben dan weegt het educatieve en recreatieve belang hier wel terecht door. Bovendien was ook de directe omgeving van de vulkaan (met verspreide kleinere vulkaantjes) beschermd gebied.
De avond werd in het park afgesloten met een traditionele maaltijd en een aantal optredens die een mix vormden tussen Russische polka en Chinese traditionele muziek. Climax was een man die heel mooi zong met zowel een vrouwen- als een mannenstem.
Ook een inhoudelijk zeer interessante speech over ruimtelijke planning van een spreker die daarna de Grote Chinese Verdwijntruc toepaste, dus konden we geen vragen stellen of zelfs zijn naam niet vragen. ‘Spijtig’, konden we alleen maar vaststellen. We proberen om de komende dagen hem alsnog in Beijing te traceren (bij LCRC of Department of Spatial Planning, zitten daar in hetzelfde gebouw).
In de namiddag een bezoek gebracht aan een National Park met een beschermde vulcanische krater (Crater Scenic Park), 35 km ten zuid-westen van Haikou. Dezelfde grootschaligheid als voor de Botanische tuin, maar wel heel didactisch ingericht, en quasi alles vertaald in het Engels. De vraag kan gesteld worden of dergelijke zeer duurzame en grootschalige inrichting als ‘bescherming’ kan tellen maar als je dan hoort dat ze nog zo tientallen kraters liggen hebben dan weegt het educatieve en recreatieve belang hier wel terecht door. Bovendien was ook de directe omgeving van de vulkaan (met verspreide kleinere vulkaantjes) beschermd gebied.
De avond werd in het park afgesloten met een traditionele maaltijd en een aantal optredens die een mix vormden tussen Russische polka en Chinese traditionele muziek. Climax was een man die heel mooi zong met zowel een vrouwen- als een mannenstem.
Hainan-team: eindelijk nieuws !! Verslag van 9 -12 december
Algemeen ivm organisatie: de derde missie gaat er iets anders aan toe dan de vorige. Toen vloog één team zowel naar Hainan, Guizhou en Beijing. Nu zijn we van in het begin opgesplitst in twee teams. De eerste groep (Pieter Mestdagh, Jan Verboven, Johan Carchon, Joy Laquière, Klaas De Smet) zijn maandag 7 december reeds richting Guizhou vertrokken.
De tweede groep (Peter Vleugels, Martin De Pelsmaeker, Eva Cloet, Wouter Van Muysen) vertrok een dagje later richting Hainan. Met een beetje geluk (internetverbinding vinden, tijd) krijgen jullie dus een dubbele lading blog berichten.
Woensdag 9 december: Hainan groep is aangekomen.
Op woensdagmiddag zijn wij aangekomen in Hainan. Na ingecheckt te zijn, hebben we nog iets gegeten met de lokale projectmedewerkers en een paar uurtjes gerust na een vlucht van 14u met overstap en een jetlag van 7u.
Ondertussen hebben we ook kennisgemaakt met onze nieuwe tolk (Miss Julie) en de mensen van LCRC-Beijing en CAS (Chinese Academy of Science) die met ons de komende 3 dagen de ruimtelijke planning in Hainan onder de loep gaan nemen. Deze eerste bespreking van het programma verliep vlot dus we kijken vooruit naar de volgende dagen.
Hainan is nog hetzelfde als de vorige keren, enkel zijn er hier en daar nog enkele verdiepingen extra bijgebouwd op een stuk of wat flatgebouwen. En zo zal het nog een tijdje verdergaan want bouwwerven zijn er als paddestoelen in een bos tijdens de herfst van bij ons.
Vanavond nog een kort bezoekje gebracht aan het oude stadsdistrict van Haikou (dit is de hoofdstad van Hainan). Wat een contrast met de recent ontwikkelde (en volgebouwde) wijken met zeer brede lanen omzoomd met appartementsblokken of kantoorgebouwen. Blijkt dat Hainan twee- a driehonderd jaar geleden gekoloniseerd geweest is (door geïmmigreerde Chinezen van andere streken, dat is dus ook kolonisatie…) met als resultaat toch nog veel mooie maar serieus onderkomen koloniaal getinte huisjes met op ’t gelijkvloers typevoorbeelden van Chinese bazaars, gegroepeerd per artikel (gordijnen-straat, fietsen-straat, tropische vissen-straat…).
Morgen omvat een hele dag meeting met het lokale projectbureau van LCRC waar we de voortgang van het project sinds vorige keer te horen krijgen en we hun ruimtelijke planningsproces gaan bespreken en bediscussiëren.
Donderdag 10 December: RSC(hina) = RSV(laanderen) ?
Vandaag de hele dag tekst en uitleg gekregen over de voortgang van het project in Hainan. Meer specifiek hebben we met onze Chinese collega’s de methode besproken hoe zij hier op provinciaal en regionaal niveau structuurplannen opstellen (de zogenaamde “Overall Land Use Plans”).
De tweede groep (Peter Vleugels, Martin De Pelsmaeker, Eva Cloet, Wouter Van Muysen) vertrok een dagje later richting Hainan. Met een beetje geluk (internetverbinding vinden, tijd) krijgen jullie dus een dubbele lading blog berichten.
Woensdag 9 december: Hainan groep is aangekomen.
Op woensdagmiddag zijn wij aangekomen in Hainan. Na ingecheckt te zijn, hebben we nog iets gegeten met de lokale projectmedewerkers en een paar uurtjes gerust na een vlucht van 14u met overstap en een jetlag van 7u.
Ondertussen hebben we ook kennisgemaakt met onze nieuwe tolk (Miss Julie) en de mensen van LCRC-Beijing en CAS (Chinese Academy of Science) die met ons de komende 3 dagen de ruimtelijke planning in Hainan onder de loep gaan nemen. Deze eerste bespreking van het programma verliep vlot dus we kijken vooruit naar de volgende dagen.
Hainan is nog hetzelfde als de vorige keren, enkel zijn er hier en daar nog enkele verdiepingen extra bijgebouwd op een stuk of wat flatgebouwen. En zo zal het nog een tijdje verdergaan want bouwwerven zijn er als paddestoelen in een bos tijdens de herfst van bij ons.
Vanavond nog een kort bezoekje gebracht aan het oude stadsdistrict van Haikou (dit is de hoofdstad van Hainan). Wat een contrast met de recent ontwikkelde (en volgebouwde) wijken met zeer brede lanen omzoomd met appartementsblokken of kantoorgebouwen. Blijkt dat Hainan twee- a driehonderd jaar geleden gekoloniseerd geweest is (door geïmmigreerde Chinezen van andere streken, dat is dus ook kolonisatie…) met als resultaat toch nog veel mooie maar serieus onderkomen koloniaal getinte huisjes met op ’t gelijkvloers typevoorbeelden van Chinese bazaars, gegroepeerd per artikel (gordijnen-straat, fietsen-straat, tropische vissen-straat…).
Morgen omvat een hele dag meeting met het lokale projectbureau van LCRC waar we de voortgang van het project sinds vorige keer te horen krijgen en we hun ruimtelijke planningsproces gaan bespreken en bediscussiëren.
Donderdag 10 December: RSC(hina) = RSV(laanderen) ?
Vandaag de hele dag tekst en uitleg gekregen over de voortgang van het project in Hainan. Meer specifiek hebben we met onze Chinese collega’s de methode besproken hoe zij hier op provinciaal en regionaal niveau structuurplannen opstellen (de zogenaamde “Overall Land Use Plans”). Tegelijk hebben we de resultaten toegelicht gekregen van hoe hierbij rekening gehouden wordt met ecologische aspecten.
’s Namiddags hebben wij ons systeem van structuurplanning toegelicht, van het begin van ruimtelijke planning (historiek en RSV) tot hoe die plannen gerealiseerd worden op het terrein mede door inzet van 
het VLM-instrumentarium.
het VLM-instrumentarium. Interessant overleg gehad met de Chinezen over de parallellen en verschillen tussen de Vlaamse en Chinese context en methodieken. Samenvattend bleek toch dat er duidelijk veel parallellen zijn tussen de Vlaamse aanpak van ruimtelijke planning en de Chinese, enkel zijn nog niet alle stadia van verfijning (subsidiariteit) afgewerkt maar ze zijn het wel van plan.. Hoe dit echter in de praktijk wordt gebracht (lees: blijven die plannen louter plannen of gebeurt er ook iets mee op het terrein?) is nog niet helemaal duidelijk.
In de marge: bewust hadden we de foto van het Ecoduct over de E 314 in Houthalen (Kikbeekbron voor de kenners) erin gestoken en daar waren ze zwaar van onder de indruk: “een brug voor dieren over een autostrade?”.- verbazing! En toen we zeiden dat we het voor de frogs ook doen maar dan onder de weg; alweer verbazing.
Vrijdag 11 December: vastgoedontwikkeling op zijn best
Vanmorgen zijn we per wagen vertrokken naar Lingshui County; – een van de demonstratiegebieden van het biodiversiteitsproject. Hier hebben we enkele voorbeelden bezocht van gebieden die nog in natuurlijke toestand zijn (o.a. een warmwaterbron –Gaofeng Hotspring- die momenteel enkel door de lokale bevolking gebruikt wordt om geslachte kippen te pluimen – de geur kregen we er gratis bij. (Voor wie het thuis ook wil proberen: de kip bij voorkeur eerst doden, dan onderdompelen in kokend water en dan komen de pluimen beter los) en best op een of andere manier beschermd zouden worden (de bron dus, niet de kip-sorry voor de veggies). Daarnaast ook zones die recent in intensieve landbouw genomen worden (o.a. kweek van garnalen aan de kust in aangelegde betonnen bassins waar zeewater in gepompt wordt) en die omgevormd worden naar meer milieuvriendelijke landbouwtypes.
Maar de absolute topper was het bezoek aan een zogenaamd “ontwikkelingsproject” waar toeristische infrastructuur aan de kust wordt gebouwd. Doelgroep zijn de ca. 100 miljoen (we kunnen er een miljoen of 10-20 naast zijn) nieuwe rijken van het vasteland die op zoek zijn naar een vakantiebuitenverblijf. Een kuststrook van 12 kilometer lang, 6 km diep landinwaarts wordt op 10 jaar tijd omgevormd tot een vakantieresort met vakantiewoningen (Sun-parks ?), luxe hotels en koopwoningen, uiteraard voorzien van de bijbehorende nutsinfrastructuur zoals golfterreinen, parken, maar ook een eigen waterzuivering. Doel is om hier 100.000 (!!!) nieuwe permanente inwoners te krijgen op 10 jaar tijd. Gezien de grote (en steeds groter wordende) doelgroep vrezen we dat de inspiratie na dit mega-project nog niet zal uitgeput zijn…..vandaar het belang van conservation of biodiversity/connectivity…etc in hun denkwijze m.b.t. ruimtelijke planning!!
In de marge: bewust hadden we de foto van het Ecoduct over de E 314 in Houthalen (Kikbeekbron voor de kenners) erin gestoken en daar waren ze zwaar van onder de indruk: “een brug voor dieren over een autostrade?”.- verbazing! En toen we zeiden dat we het voor de frogs ook doen maar dan onder de weg; alweer verbazing.
Vrijdag 11 December: vastgoedontwikkeling op zijn best
Vanmorgen zijn we per wagen vertrokken naar Lingshui County; – een van de demonstratiegebieden van het biodiversiteitsproject. Hier hebben we enkele voorbeelden bezocht van gebieden die nog in natuurlijke toestand zijn (o.a. een warmwaterbron –Gaofeng Hotspring- die momenteel enkel door de lokale bevolking gebruikt wordt om geslachte kippen te pluimen – de geur kregen we er gratis bij. (Voor wie het thuis ook wil proberen: de kip bij voorkeur eerst doden, dan onderdompelen in kokend water en dan komen de pluimen beter los) en best op een of andere manier beschermd zouden worden (de bron dus, niet de kip-sorry voor de veggies). Daarnaast ook zones die recent in intensieve landbouw genomen worden (o.a. kweek van garnalen aan de kust in aangelegde betonnen bassins waar zeewater in gepompt wordt) en die omgevormd worden naar meer milieuvriendelijke landbouwtypes.
Maar de absolute topper was het bezoek aan een zogenaamd “ontwikkelingsproject” waar toeristische infrastructuur aan de kust wordt gebouwd. Doelgroep zijn de ca. 100 miljoen (we kunnen er een miljoen of 10-20 naast zijn) nieuwe rijken van het vasteland die op zoek zijn naar een vakantiebuitenverblijf. Een kuststrook van 12 kilometer lang, 6 km diep landinwaarts wordt op 10 jaar tijd omgevormd tot een vakantieresort met vakantiewoningen (Sun-parks ?), luxe hotels en koopwoningen, uiteraard voorzien van de bijbehorende nutsinfrastructuur zoals golfterreinen, parken, maar ook een eigen waterzuivering. Doel is om hier 100.000 (!!!) nieuwe permanente inwoners te krijgen op 10 jaar tijd. Gezien de grote (en steeds groter wordende) doelgroep vrezen we dat de inspiratie na dit mega-project nog niet zal uitgeput zijn…..vandaar het belang van conservation of biodiversity/connectivity…etc in hun denkwijze m.b.t. ruimtelijke planning!! Op onze vraag hebben we dan ook een gebied bezocht dat nog niet “ontwikkeld” was tot vakantiepark om de vergelijking te maken tussen de toestand “voor” en “na”. Een volledig aangelegd landbouwlandschap (rechte kavels, irrigatiekanalen, volledig genivelleerd) waar ook bijna geen ecologische waarde meer aanwezig is. Zulke landbouwlandschappen omvormen tot toeristische infrastructuur is – vanuit ecologisch oogpunt – misschien eerder een louter economische optimalisatie (van landbouw naar toerisme) dan een spanningsveld tussen ecologie en andere ruimteclaims. Dit gaat uiteraard maar op zolang er geen nieuwe (nog echt natuurlijke) kustzones aangesneden worden voor zulke vastgoedprojecten.
Zaterdag 12 december: Tropical Forest en zijn boomsoorten
Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan het “Diaoluo Shan National Forest Reserve” in het binnenland. Dit is een bosreservaat van ca 200 km² groot en sterk vergelijkbaar met het Jianfengling reservaat dat we vorige keer in Ledong bezochten.
De opbouw van het park lijkt sterk op een ruimtelijk uitvoeringsplan: Het volledige reservaat is gezoneerd en er gelden voor elke zone specifieke restricties op het landgebruik: de centrale zone (de “core area”) is volledig verboden terrein voor landbouw, bebouwing en ontginning en dient enkel voor wetenschappelijk onderzoek; daarrond bevindt zich een “experimental area”, een zone waar men een status quo van het landgebruik nastreeft. Mensen (voornamelijk boeren) mogen er blijven wonen en mogen hun huidig landbouwareaal houden, maar niet verder uitbreiden. De laatste zone is de “practice” zone, waar wel andere soorten van ruimtegebruik toegelaten zijn (en dus ook een zekere verdere landbouwexpansie). Dit fungeert als een soort bufferzone of overgangszone met het niet-reservaatgebied.
Terug op weg naar Haikou zijn we nog gestopt in een “Tropical Botanical Garden”. Stel je +/- de plantentuin van Meise voor maar dan met tropische planten en bomen … tot zover de gelijkenis. Want de enorme parking, aangelegde paadjes, gidsen met megafoon, heel veel ander personeel waarvan het niet echt duidelijk is wat ze doen, horden chinese toeristen (met een sterke voorkeur om per groep herkenbaar te zijn : hetzelfde petje, sportzak of zelfs hawaii-hemdje en short) geeft alles tezamen toch ook sterke verschillen. De paraplus van het proef-terras voor lokale koffies, thees en chocolades hadden een IS0-9001 certificaat maar het is ons niet zo duidelijk of dit op de paraplu, het proefterras of het de hele Garden sloeg.
’s Avonds zijn we terug naar Haikou gereden waar iets later onze VLM- collega’s van het vasteland aankwamen: blij weerzien en verhalen uitwisselen.
Zaterdag 12 december: Tropical Forest en zijn boomsoorten
Vandaag hebben we een bezoek gebracht aan het “Diaoluo Shan National Forest Reserve” in het binnenland. Dit is een bosreservaat van ca 200 km² groot en sterk vergelijkbaar met het Jianfengling reservaat dat we vorige keer in Ledong bezochten.
De opbouw van het park lijkt sterk op een ruimtelijk uitvoeringsplan: Het volledige reservaat is gezoneerd en er gelden voor elke zone specifieke restricties op het landgebruik: de centrale zone (de “core area”) is volledig verboden terrein voor landbouw, bebouwing en ontginning en dient enkel voor wetenschappelijk onderzoek; daarrond bevindt zich een “experimental area”, een zone waar men een status quo van het landgebruik nastreeft. Mensen (voornamelijk boeren) mogen er blijven wonen en mogen hun huidig landbouwareaal houden, maar niet verder uitbreiden. De laatste zone is de “practice” zone, waar wel andere soorten van ruimtegebruik toegelaten zijn (en dus ook een zekere verdere landbouwexpansie). Dit fungeert als een soort bufferzone of overgangszone met het niet-reservaatgebied.Terug op weg naar Haikou zijn we nog gestopt in een “Tropical Botanical Garden”. Stel je +/- de plantentuin van Meise voor maar dan met tropische planten en bomen … tot zover de gelijkenis. Want de enorme parking, aangelegde paadjes, gidsen met megafoon, heel veel ander personeel waarvan het niet echt duidelijk is wat ze doen, horden chinese toeristen (met een sterke voorkeur om per groep herkenbaar te zijn : hetzelfde petje, sportzak of zelfs hawaii-hemdje en short) geeft alles tezamen toch ook sterke verschillen. De paraplus van het proef-terras voor lokale koffies, thees en chocolades hadden een IS0-9001 certificaat maar het is ons niet zo duidelijk of dit op de paraplu, het proefterras of het de hele Garden sloeg.
’s Avonds zijn we terug naar Haikou gereden waar iets later onze VLM- collega’s van het vasteland aankwamen: blij weerzien en verhalen uitwisselen.
Vrijdag 11 december
Libo-team
Het planontwerp werd op het terrein overlopen, en het viel meteen op dat er al een aantal wijzigingen waren doorgevoerd: de geleidingswand voor de ecotunnel stond op het plan genoteerd, het pompstation was van de kaart geveegd en vervangen door een cultuurhistorische molen (functioneel cultuurhistorisch herstel), brugjes over de rivier worden landschappelijk geïntegreerd, de zones van land levelling waren gesitueerd en zijn zeer beperkt gebleven, de “tweesporenweg” voor het extensief landbouwverkeer zal uit gravel bestaan met een grazige middenberm van ca. 1 meter, de aanwezige poelen worden nog verder uitgebreid dan voorgaand plan (de grond die “gelevelled” wordt zal als compensatie dienen voor het verlies aan land voor de aanleg poel),… het RVK plan begon sterk op een natuurinrichtingsplan te gelijken.
Na het veldbezoek werden alle maatregelen nog eens overlopen in het plaatselijk huisje tegen de pilot site. Het was soms wel met handen en voeten uitleggen want van een professionele tolk was toch geen sprake. Dit werd evenwel deels goed gemaakt doordat we opnieuw 2 biologen meekregen zowel een plantkundige als dierkundige. Zo kwamen deze twee VLM biologen allebei aan hun trekken. Na onze voorstelling gaf miss LU (die mee was als RVK specialist van Beijing, dus soort CD madam) nog een samenvatting van onze suggesties aan “haar” provinciale afdeling mee …toch nog even tonen wie het voor het zeggen heeft.
Vanuit Libo city was het nog een klein uurtje rijden naar de “pilot area”. Altijd een verademing om hier te arriveren na de smoggy steden van China.
Het planontwerp werd op het terrein overlopen, en het viel meteen op dat er al een aantal wijzigingen waren doorgevoerd: de geleidingswand voor de ecotunnel stond op het plan genoteerd, het pompstation was van de kaart geveegd en vervangen door een cultuurhistorische molen (functioneel cultuurhistorisch herstel), brugjes over de rivier worden landschappelijk geïntegreerd, de zones van land levelling waren gesitueerd en zijn zeer beperkt gebleven, de “tweesporenweg” voor het extensief landbouwverkeer zal uit gravel bestaan met een grazige middenberm van ca. 1 meter, de aanwezige poelen worden nog verder uitgebreid dan voorgaand plan (de grond die “gelevelled” wordt zal als compensatie dienen voor het verlies aan land voor de aanleg poel),… het RVK plan begon sterk op een natuurinrichtingsplan te gelijken.
Na het veldbezoek werden alle maatregelen nog eens overlopen in het plaatselijk huisje tegen de pilot site. Het was soms wel met handen en voeten uitleggen want van een professionele tolk was toch geen sprake. Dit werd evenwel deels goed gemaakt doordat we opnieuw 2 biologen meekregen zowel een plantkundige als dierkundige. Zo kwamen deze twee VLM biologen allebei aan hun trekken. Na onze voorstelling gaf miss LU (die mee was als RVK specialist van Beijing, dus soort CD madam) nog een samenvatting van onze suggesties aan “haar” provinciale afdeling mee …toch nog even tonen wie het voor het zeggen heeft. Donderdag 10 december
Deze morgen Splitst het Guizhou-team zich in twee. Klaas, Pieter en Johan vertrekken richting Guanling en Jan en Joy worden het Libo team.
Guanling-team
Na een uur of 3 rijden, kwamen we aan in Guanling. Onderweg nog een paar foto's genomen van de hoogste brug van Azië.
Guanling is niet onmiddellijk het meest pittoreske stadje. Eerst nog eens lunchen met de "gouverneur" van de county, mister Kau.
De zakken gedropt in het hotel en daarna nog een half uur gereden naar de "pilot" site in Mugong. De afrit van de autostrade kwam rechtstreeks uit op de onverharde weg naar Mugong.
Een mooi zicht maar een steile afgrond. De hoofdweg op het inrichtingsplan bleek deze onverharde weg te zijn.
Hopelijk krijgen we het projectgebied volledig te zien. Met wat beginnen we?
Pieter startte in het veld met een uitgebreide uiteenzetting over de lokale bodem. Bleek echter dat hij zijn uitleg stond te declareren aan een meegereisde prof bodemkunde, dus maar snel overgeschakeld op een ander onderwerp. Al gauw kregen we een uitleg over de hydrologie in het gebied met de ontworpen maatregelen: begroeide grachten, waterreservoirs met zandvang, ecologische insteek, lokaties van het aan te leggen ontsluitingsstelsel (voetwegen), irrigatiesystemen, landbouwherschikking. De cash-crops werden ruim toegelicht, we mochten zelfs proeven van de lokale peper, wat prompt een half verdoofde mond opleverde. Meerdere lokale landbouwers hadden reeds een alternatief energiesysteem aangelegd: gasproductie voor gebruik in de woning (koken, verlichting, ...) gewonnen uit de lokale mestproductie van hun varkens en al eens een rund. Dank zij deze recente maatregel, geloofden we in de kans op slagen van het aan te leggen bos in het project. Om in toekomstige energiebehoeften te voorzien, dienen de mensen geen bomen meer te kappen. Groenelementen werden ook systematisch opgenomen in de ontwerpen voor de nieuw aan te leggen wegen en waterbeheersingssystemen. Na een terreinbezoek van een viertal uren, bleek de biodiversiteit wel degelijk mee opgenomen te zijn in de uitwerking van de technische plannen. De uitvoering kan na financiële goedkeuring door CD Peking van start gaan. Daarna nog goed toezien op het beheer.
Een precieze planning krijgen we nooit. s'Avonds bleek de goeverneur terug aan tafel te zitten. Gelukkig hadden we uit voorzorg al een klein relatiegeschenk meegebracht (Filliers), wat erg geapprecieerd werd. De volgende morgen kregen we eens brood voorgeschoteld, alleen jammer dat de avond voordien in de ontbijtzaal duchtig gerookt en gepokerd geweest was. Daarna werden we gevraagd om onze bevindingen en suggesties mee te delen aan de Chinese inrichters. We gaven de presentatie die we de avond voordien in elkaar hadden gestoken. We legden uit dat hun plan doordacht was, en duidelijk rekening hield met de biodiversiteit. Op een opbouwende manier gaven we een tiental suggesties, geïllustreerd met foto's van het terreinbezoek van de dag voordien. Deze werden dankbaar ontvangen.
Op de terugweg naar Guiyang kregen we nog de mooiste watervallen van china en een grot te zien.
LIBO-team
Voor het Libo team wordt het een dagje vervoer. Tegen half zes arriveren we in Libo en worden we nog een “half uurtje” vrij gelaten in Libo city. Een stad waar oud en nieuw samenvloeien: een vrouw die haar kleren in de rivier wast met een GSM in de hand…Na de stadswandeling mochten we al vrij vroeg aan tafel aanschuiven en mocht de drank weer rijkelijk vloeien (iets te rijkelijk voor Joy en weigeren is echt geen optie of je moet een hart van steen hebben).Guanling-team
Na een uur of 3 rijden, kwamen we aan in Guanling. Onderweg nog een paar foto's genomen van de hoogste brug van Azië.
Guanling is niet onmiddellijk het meest pittoreske stadje. Eerst nog eens lunchen met de "gouverneur" van de county, mister Kau.
De zakken gedropt in het hotel en daarna nog een half uur gereden naar de "pilot" site in Mugong. De afrit van de autostrade kwam rechtstreeks uit op de onverharde weg naar Mugong.
Een mooi zicht maar een steile afgrond. De hoofdweg op het inrichtingsplan bleek deze onverharde weg te zijn.
Hopelijk krijgen we het projectgebied volledig te zien. Met wat beginnen we?
Pieter startte in het veld met een uitgebreide uiteenzetting over de lokale bodem. Bleek echter dat hij zijn uitleg stond te declareren aan een meegereisde prof bodemkunde, dus maar snel overgeschakeld op een ander onderwerp. Al gauw kregen we een uitleg over de hydrologie in het gebied met de ontworpen maatregelen: begroeide grachten, waterreservoirs met zandvang, ecologische insteek, lokaties van het aan te leggen ontsluitingsstelsel (voetwegen), irrigatiesystemen, landbouwherschikking. De cash-crops werden ruim toegelicht, we mochten zelfs proeven van de lokale peper, wat prompt een half verdoofde mond opleverde. Meerdere lokale landbouwers hadden reeds een alternatief energiesysteem aangelegd: gasproductie voor gebruik in de woning (koken, verlichting, ...) gewonnen uit de lokale mestproductie van hun varkens en al eens een rund. Dank zij deze recente maatregel, geloofden we in de kans op slagen van het aan te leggen bos in het project. Om in toekomstige energiebehoeften te voorzien, dienen de mensen geen bomen meer te kappen. Groenelementen werden ook systematisch opgenomen in de ontwerpen voor de nieuw aan te leggen wegen en waterbeheersingssystemen. Na een terreinbezoek van een viertal uren, bleek de biodiversiteit wel degelijk mee opgenomen te zijn in de uitwerking van de technische plannen. De uitvoering kan na financiële goedkeuring door CD Peking van start gaan. Daarna nog goed toezien op het beheer.
Een precieze planning krijgen we nooit. s'Avonds bleek de goeverneur terug aan tafel te zitten. Gelukkig hadden we uit voorzorg al een klein relatiegeschenk meegebracht (Filliers), wat erg geapprecieerd werd. De volgende morgen kregen we eens brood voorgeschoteld, alleen jammer dat de avond voordien in de ontbijtzaal duchtig gerookt en gepokerd geweest was. Daarna werden we gevraagd om onze bevindingen en suggesties mee te delen aan de Chinese inrichters. We gaven de presentatie die we de avond voordien in elkaar hadden gestoken. We legden uit dat hun plan doordacht was, en duidelijk rekening hield met de biodiversiteit. Op een opbouwende manier gaven we een tiental suggesties, geïllustreerd met foto's van het terreinbezoek van de dag voordien. Deze werden dankbaar ontvangen.
Op de terugweg naar Guiyang kregen we nog de mooiste watervallen van china en een grot te zien.
woensdag 9 december 2009
9 december namiddag; Guizhou-team
Alweer een uitgebreide lunch, en Liù heft graag het glas. Dit keer was het een chinees pintje, maar al snel stond bij iedereen een grote fles, want met 1 pintje kan je niet veel toasten. Samen met een beetje slaaptekort kan dat het namiddagprogramma wel eens zwaar verteerbaar maken.
Maar de chinezen hadden een interessant programma klaar, en na enige tijd werd het een boeiende discussie waarbij Vlaanderen en China meermaals met elkaar werden vergeleken ivm schaalvergroting van landbouw, invulling van ecologisch netwerk, milieu-effect rapportage, de evolutie van landelijke inrichting naar multisectoraal instrument, enz…
Het was nochtans wat kwakkelend begonnen met 2 mannen die in het meest gebrekkige Engels hun demo er door jaagden als een sneltrein. Ze spraken ‘Engels’, maar het leek Chinees. Enkele voorbeelden: policy = plice, measures = merres, pollution = pluing, resources = raisos, index = tex, 30 = wurty, zeldzame plant=lality plant … Beide sprekers zagen het op het einde niet meer zitten, en klikten de laatste dia’s zonder commentaar voorbij.
Maar het is de inhoud die telt. Het eerste ging over ‘the framework for land consolidation’, zeer gedetailleerd uitgewerkt voor de provincie Guizhou. Men gaat in stappen te werk. Eerst word het grondgebruik (inclusief abiotiek en economisch belang) en het ecologisch belang geëvalueerd en in kaart gebracht. Het ecologische belang wordt in kaart gebracht na het screenen van een hele reeks criteria. Eén ervan is biodiversiteit, berekend met een heuse formule met 7 parameters die elk hun eigen gewicht krijgen (soortenrijkdom, endemisme, exoten, …). Vervolgens worden de gebieden gescreend op geschiktheid voor landelijke inrichting. Al deze screeningen worden als overlays op mekaar gelegd, zodat men een kaart bekomt met prioriteitsgebieden voor landelijke inrichting. In een laatste fase werd aan de kaart nog een inschatting van kostprijs toegevoegd. Op basis hiervan wordt gekozen waar chinezen aan inrichting doen. Vraag aan ons was dan ook meteen: hoe kiezen jullie de locatie van de projecten. Jan legde uit dat de Belgische situatie nogal anders was, door de historiek van ruilverkaveling – landelijke inrichting samen te vatten.
Het tweede verhaal kwam meer van wetenschappelijke kant. Men heeft voor provincie Guizhou een soort instandhoudingsdoelstellingen gemaakt van alle soorten en habitats die op het grondgebied van belang zijn. Ze gebruiken dit werk als een soort handleiding voor ontwerp en uitvoering van landelijke inrichting, maar voor het realiseren van de minimale habitats verwijst men naar SFA (=Chinese ANB).
Alweer een uitgebreide lunch, en Liù heft graag het glas. Dit keer was het een chinees pintje, maar al snel stond bij iedereen een grote fles, want met 1 pintje kan je niet veel toasten. Samen met een beetje slaaptekort kan dat het namiddagprogramma wel eens zwaar verteerbaar maken.
Maar de chinezen hadden een interessant programma klaar, en na enige tijd werd het een boeiende discussie waarbij Vlaanderen en China meermaals met elkaar werden vergeleken ivm schaalvergroting van landbouw, invulling van ecologisch netwerk, milieu-effect rapportage, de evolutie van landelijke inrichting naar multisectoraal instrument, enz…Het was nochtans wat kwakkelend begonnen met 2 mannen die in het meest gebrekkige Engels hun demo er door jaagden als een sneltrein. Ze spraken ‘Engels’, maar het leek Chinees. Enkele voorbeelden: policy = plice, measures = merres, pollution = pluing, resources = raisos, index = tex, 30 = wurty, zeldzame plant=lality plant … Beide sprekers zagen het op het einde niet meer zitten, en klikten de laatste dia’s zonder commentaar voorbij.
Maar het is de inhoud die telt. Het eerste ging over ‘the framework for land consolidation’, zeer gedetailleerd uitgewerkt voor de provincie Guizhou. Men gaat in stappen te werk. Eerst word het grondgebruik (inclusief abiotiek en economisch belang) en het ecologisch belang geëvalueerd en in kaart gebracht. Het ecologische belang wordt in kaart gebracht na het screenen van een hele reeks criteria. Eén ervan is biodiversiteit, berekend met een heuse formule met 7 parameters die elk hun eigen gewicht krijgen (soortenrijkdom, endemisme, exoten, …). Vervolgens worden de gebieden gescreend op geschiktheid voor landelijke inrichting. Al deze screeningen worden als overlays op mekaar gelegd, zodat men een kaart bekomt met prioriteitsgebieden voor landelijke inrichting. In een laatste fase werd aan de kaart nog een inschatting van kostprijs toegevoegd. Op basis hiervan wordt gekozen waar chinezen aan inrichting doen. Vraag aan ons was dan ook meteen: hoe kiezen jullie de locatie van de projecten. Jan legde uit dat de Belgische situatie nogal anders was, door de historiek van ruilverkaveling – landelijke inrichting samen te vatten.
Het tweede verhaal kwam meer van wetenschappelijke kant. Men heeft voor provincie Guizhou een soort instandhoudingsdoelstellingen gemaakt van alle soorten en habitats die op het grondgebied van belang zijn. Ze gebruiken dit werk als een soort handleiding voor ontwerp en uitvoering van landelijke inrichting, maar voor het realiseren van de minimale habitats verwijst men naar SFA (=Chinese ANB).
Aan het werk!
9 december, voormiddag; Guizhou-team
Vandaag staat een workshop in Guiyang op het programma. In de voormiddag gaven onze Chinese collega’s een presentatie over het verdere verloop van hun twee piloot ruilverkaveling projecten (RVK-projecten), in Libo en Guanling county.
Beide projecten dienen als voorbeeld in China om meer biodiversiteit te integreren binnen de ruilverkaveling. Het verschil tussen beide projecten is dat in Libo (reeds hoge natuurwaarden), de nadruk ligt op het behoud van biodiversiteit terwijl in Guanling (natuurwaarden beperkt) de nadruk op natuurherstel ligt.
Al snel kwam er een interessante discussie op gang en ging alles er veel vlotter en minder formeel aan toe dan vorige missies.
Voor Guanling werden de maatregelen ten voordele van biodiversiteit nog eens overlopen.
Door de serieuze graad van “steenverwoestijning” (gevolg na kaalkap in een karstlandschap) wordt naast landbouwverbetering ook herbebost (en zelfs nestkastjes voor vogels opgehangen omdat die geen geschikte nestplaatsen meer zouden vinden?). Ook veel aandacht gaat uit naar natuurlijke corridors.
Voor Libo is ondertussen een geleidingswand voorzien voor de eco- tunnel. De vegetatiekaart voor het projectgebied blijkt achteraf gebaseerd te zijn op satelliet beelden (in de verschillende te onderscheiden types op de satellietbeelden werd een vegetatieopname uitgevoerd). We waren onder de indruk!
Er is ook een “eco -sensitivity map” opgebouwd voor de hele provincie Guizhou die moet uitwijzen waar RVK het best aangewezen is. Op deze manier zullen ze prioriteiten stellen waar het best RVK uitgevoerd wordt (bv. zone met lage eco-sensitivity ideaal voor RVK). De uitleg voor de opbouw klonk dit keer veel meer plausibel. Onze discussie tijdens de vorige missie in Libo heeft dus zeker iets opgeleverd!
Een belangrijke vaststelling naar het einde van de voormiddag was toch dat de integratie van biodiversiteit in de RVK meer kosten met zich meebrengt.
Vandaag staat een workshop in Guiyang op het programma. In de voormiddag gaven onze Chinese collega’s een presentatie over het verdere verloop van hun twee piloot ruilverkaveling projecten (RVK-projecten), in Libo en Guanling county.
Beide projecten dienen als voorbeeld in China om meer biodiversiteit te integreren binnen de ruilverkaveling. Het verschil tussen beide projecten is dat in Libo (reeds hoge natuurwaarden), de nadruk ligt op het behoud van biodiversiteit terwijl in Guanling (natuurwaarden beperkt) de nadruk op natuurherstel ligt.
Al snel kwam er een interessante discussie op gang en ging alles er veel vlotter en minder formeel aan toe dan vorige missies.
Voor Guanling werden de maatregelen ten voordele van biodiversiteit nog eens overlopen.
Door de serieuze graad van “steenverwoestijning” (gevolg na kaalkap in een karstlandschap) wordt naast landbouwverbetering ook herbebost (en zelfs nestkastjes voor vogels opgehangen omdat die geen geschikte nestplaatsen meer zouden vinden?). Ook veel aandacht gaat uit naar natuurlijke corridors.
Voor Libo is ondertussen een geleidingswand voorzien voor de eco- tunnel. De vegetatiekaart voor het projectgebied blijkt achteraf gebaseerd te zijn op satelliet beelden (in de verschillende te onderscheiden types op de satellietbeelden werd een vegetatieopname uitgevoerd). We waren onder de indruk!
Er is ook een “eco -sensitivity map” opgebouwd voor de hele provincie Guizhou die moet uitwijzen waar RVK het best aangewezen is. Op deze manier zullen ze prioriteiten stellen waar het best RVK uitgevoerd wordt (bv. zone met lage eco-sensitivity ideaal voor RVK). De uitleg voor de opbouw klonk dit keer veel meer plausibel. Onze discussie tijdens de vorige missie in Libo heeft dus zeker iets opgeleverd!
Een belangrijke vaststelling naar het einde van de voormiddag was toch dat de integratie van biodiversiteit in de RVK meer kosten met zich meebrengt.
Direct erin vliegen!
8 december 's avonds; Guizhou-team
Na 30 uur reizen eindelijk in het hotel, we kregen de vraag om binnen de 10 mn terug klaar te staan voor het avondeten. Het nummer 2505 bleek niet zoals Joy zei, 2e verdiep kamer 505, maar wel 25 ste verdiep kamer 05. Toen Jan vroeg of er casual of “fourmal” kledij gewenst was, kregen we het antwoord dat het op de “fourth” floor te doen was. Iedereen snel wat opfrissen, na 9 minuten kregen wel al een telefoon met de vraag waar we bleven.
Eens op “floor fourth”, bleek dat de hele LCRC aanwezig was (toch wat formal dus) aan een gigantische ronde tafel geschikt volgens hiërarchie. Met tegenover de deur de boss van de provincie. Het kennismaken liep hartelijk, maar gefaseerd. Het is blijkbaar de gewoonte om kennis te maken door kleine glaasjes Moutaï te drinken, lokale variant op rijstwijn waar ze heel fier op zijn. Het eten was gevarieerd (krab, tofu, groenten, hond, vis …), Johan had al snel door hoe het met de stokjes moest.
Vermits Joy hier voor de derde keer was, kreeg ‘the friend” volop de aandacht, iedereen wilde nog eens met haar het glaasje heffen. Het is onmogelijk en onbeleefd om hieraan te ontsnappen.
Net toen we dachten dat het met ons slecht zou aflopen door de combinatie vermoeidheid en Moutaï, stond de boss op met de melding dat het eten gedaan was. Oef! Nog even napraten op het 29ste verdiep en het schema bespreken van de volgende dag. Het namiddag gedeelte is gewijzigd, wij hoeven dan nog pwpts te geven, het is de bedoeling dat wij commentaar geven op hun presentaties. Het is hier dan 12 uur dus 17 uur in België, een raar gevoel om op dit uur te gaan slapen. Morgenvroeg opstaan op 1 uur Belgische tijd.
Na 30 uur reizen eindelijk in het hotel, we kregen de vraag om binnen de 10 mn terug klaar te staan voor het avondeten. Het nummer 2505 bleek niet zoals Joy zei, 2e verdiep kamer 505, maar wel 25 ste verdiep kamer 05. Toen Jan vroeg of er casual of “fourmal” kledij gewenst was, kregen we het antwoord dat het op de “fourth” floor te doen was. Iedereen snel wat opfrissen, na 9 minuten kregen wel al een telefoon met de vraag waar we bleven.
Eens op “floor fourth”, bleek dat de hele LCRC aanwezig was (toch wat formal dus) aan een gigantische ronde tafel geschikt volgens hiërarchie. Met tegenover de deur de boss van de provincie. Het kennismaken liep hartelijk, maar gefaseerd. Het is blijkbaar de gewoonte om kennis te maken door kleine glaasjes Moutaï te drinken, lokale variant op rijstwijn waar ze heel fier op zijn. Het eten was gevarieerd (krab, tofu, groenten, hond, vis …), Johan had al snel door hoe het met de stokjes moest.
Vermits Joy hier voor de derde keer was, kreeg ‘the friend” volop de aandacht, iedereen wilde nog eens met haar het glaasje heffen. Het is onmogelijk en onbeleefd om hieraan te ontsnappen.Net toen we dachten dat het met ons slecht zou aflopen door de combinatie vermoeidheid en Moutaï, stond de boss op met de melding dat het eten gedaan was. Oef! Nog even napraten op het 29ste verdiep en het schema bespreken van de volgende dag. Het namiddag gedeelte is gewijzigd, wij hoeven dan nog pwpts te geven, het is de bedoeling dat wij commentaar geven op hun presentaties. Het is hier dan 12 uur dus 17 uur in België, een raar gevoel om op dit uur te gaan slapen. Morgenvroeg opstaan op 1 uur Belgische tijd.
Eindelijk aangekomen!
7-8 december: Guizhou-team
De Guizhou-delegatie heeft er een langere heenreis opzitten dan verwacht. Elk van de drie vluchten had een verrassinkje in petto. De eerste vlucht, van Zaventem naar Frankfurt, gaf een half uurtje vertraging. Enkele uren later in Frankfurt zag het er even spannend uit. De incheckhall werd volledig ontruimd en afgesloten, niemand mocht er nog door. Door enkele politiemensen werd een paspoort van een verdacht sujet uitvoerig gecontroleerd. Na controle door veiligheidsmensen in een piepklein wagentje, werd de hall opnieuw vrijgegeven. Aan boord van het vliegtuig bleken de 5 VLM-ers flink uit elkaars buurt en verspreid over het toestel te zitten. We organiseerden dan maar een kleine herverkaveling in de staart van het vliegtuig. In Peking, waar we een wachttijd van 5 uren hadden voor de laatste vlucht, werden de presentaties van de 5 deelnemers op elkaar afgestemd tussen half twee en half vier ’s nachts Belgische tijd. Nadien bleek het toestel van de derde vlucht defect te zijn en geen Chinees die wist wanneer het toestel opnieuw zou kunnen vliegen. Joy riep de hulp van haar Chinese collega Chao in. We ruilden onze tickets in voor een latere vlucht naar Guiyang. Na een reis van 30 uren en een avontuurlijke autorit doorheen het centrum bereikten we het hotel.
De Guizhou-delegatie heeft er een langere heenreis opzitten dan verwacht. Elk van de drie vluchten had een verrassinkje in petto. De eerste vlucht, van Zaventem naar Frankfurt, gaf een half uurtje vertraging. Enkele uren later in Frankfurt zag het er even spannend uit. De incheckhall werd volledig ontruimd en afgesloten, niemand mocht er nog door. Door enkele politiemensen werd een paspoort van een verdacht sujet uitvoerig gecontroleerd. Na controle door veiligheidsmensen in een piepklein wagentje, werd de hall opnieuw vrijgegeven. Aan boord van het vliegtuig bleken de 5 VLM-ers flink uit elkaars buurt en verspreid over het toestel te zitten. We organiseerden dan maar een kleine herverkaveling in de staart van het vliegtuig. In Peking, waar we een wachttijd van 5 uren hadden voor de laatste vlucht, werden de presentaties van de 5 deelnemers op elkaar afgestemd tussen half twee en half vier ’s nachts Belgische tijd. Nadien bleek het toestel van de derde vlucht defect te zijn en geen Chinees die wist wanneer het toestel opnieuw zou kunnen vliegen. Joy riep de hulp van haar Chinese collega Chao in. We ruilden onze tickets in voor een latere vlucht naar Guiyang. Na een reis van 30 uren en een avontuurlijke autorit doorheen het centrum bereikten we het hotel.
donderdag 26 november 2009
3e China missie in voorbereiding
Momenteel worden de laatste voorbereidingen getroffen voor de volgende (derde) missie van VLM naar China. Deze vindt plaats in de periode van 7 tot 20 december. Binnenkort wordt de blog dus weer geactiveerd en kunnen jullie het wedervaren van de Chinese VLM-ers ook nu weer (hopelijk) van dag tot dag volgen.
Tot dan !
Tot dan !
vrijdag 1 mei 2009
Fins toetje
Extraatje van de dag! Op het vliegveld in Helsinki is er gratis draadloos internet, dus kunnen wij onze transfertijd gebruiken om nog een kort blogberichtje te posten.
Joy, Leen en Wouter moesten in Finland wel nog uitchecken en terug inchecken om de security(je mag eigenlijk geen tax free alcohol uit China meebrengen) - volledig legaal - te omzeilen. We zijn dus inderdaad bijna terug in België.
Joy, Leen en Wouter moesten in Finland wel nog uitchecken en terug inchecken om de security(je mag eigenlijk geen tax free alcohol uit China meebrengen) - volledig legaal - te omzeilen. We zijn dus inderdaad bijna terug in België.
donderdag 30 april 2009
De laatste loodjes...
Onze laatste dag in Beijing.
Vandaag stond nog een meeting met de EU-vertegenwoordiging in China op het programma, waar we niet alleen de VLM hebben voorgesteld, maar ook het biodiverstiteitsproject, hierbij ook ondersteund door mensen van het het FIT (Flanders Investment & Trade), CAU (China Agricultural University) en onze LCRC collega's.
Zowel het project zelf als de samenwerking tussen Vlaamse en Chinese partners werd door Europa goed onthaald.
Na een laatste werklunch (met de Belgische ambassadeur !) hebben we de riem eraf gelegd. Nog een halve dag Beijing dus iedereen is nog snel de laatste inkopen aan het doen, nog een tempeltje aan het bezoeken, aan 't wandelen (of een dutje doen) in een van de vele standparkjes of de blog aan 't aanvullen.
Morgen, 1 mei, stappen we met z'n allen terug op het vliegtuig richting België. Hopelijk missen we nu onze aansluiting in Helsinki niet, of worden we niet in quarantaine geplaatst wanneer we in Zaventem aankomen.
Hopelijk heeft ook nu weer deze blog jullie een impressie gegeven van onze China-missie. Ook wij wensen "onze lezers" te bedanken en in het bijzonder zij die een reactie gepost hebben, of een mailtje gestuurd.
Sjie Sjie !
Vandaag stond nog een meeting met de EU-vertegenwoordiging in China op het programma, waar we niet alleen de VLM hebben voorgesteld, maar ook het biodiverstiteitsproject, hierbij ook ondersteund door mensen van het het FIT (Flanders Investment & Trade), CAU (China Agricultural University) en onze LCRC collega's.
Zowel het project zelf als de samenwerking tussen Vlaamse en Chinese partners werd door Europa goed onthaald.
Na een laatste werklunch (met de Belgische ambassadeur !) hebben we de riem eraf gelegd. Nog een halve dag Beijing dus iedereen is nog snel de laatste inkopen aan het doen, nog een tempeltje aan het bezoeken, aan 't wandelen (of een dutje doen) in een van de vele standparkjes of de blog aan 't aanvullen.
Morgen, 1 mei, stappen we met z'n allen terug op het vliegtuig richting België. Hopelijk missen we nu onze aansluiting in Helsinki niet, of worden we niet in quarantaine geplaatst wanneer we in Zaventem aankomen.
Hopelijk heeft ook nu weer deze blog jullie een impressie gegeven van onze China-missie. Ook wij wensen "onze lezers" te bedanken en in het bijzonder zij die een reactie gepost hebben, of een mailtje gestuurd.
Sjie Sjie !
woensdag 29 april 2009
Work-shoppen
Vandaag (woensdag 29 april) stond dus de workshop met ronkende titel "Sino-Belgium land use management forum" op de agenda.
Zowel de chinezen als wijzelf hebben toelichting verschaft over onderwerpen die het volledige pallet van "legal framework for land use planning", over "farmland protection" tot "mitigating policies, land banking and compensation systems" die gebruikt worden bij de inrichting van het buitengebied, besloeg! Na 2 weken china wordt het soms al makkelijker in 't Engels dan in 't Nederlands te schrijven.
De heren Herpelinck en Vancauwenberghe hebben de pers te woord gestaan. We proberen vandaag nog ergens de juiste krant op de kop te tikken als bewijs.
Foto's hiervan zijn blijven zitten in Caroline haar fototoestel, dus die zijn voor een andere keer.
Zowel de chinezen als wijzelf hebben toelichting verschaft over onderwerpen die het volledige pallet van "legal framework for land use planning", over "farmland protection" tot "mitigating policies, land banking and compensation systems" die gebruikt worden bij de inrichting van het buitengebied, besloeg! Na 2 weken china wordt het soms al makkelijker in 't Engels dan in 't Nederlands te schrijven.
De heren Herpelinck en Vancauwenberghe hebben de pers te woord gestaan. We proberen vandaag nog ergens de juiste krant op de kop te tikken als bewijs.
Foto's hiervan zijn blijven zitten in Caroline haar fototoestel, dus die zijn voor een andere keer.
dinsdag 28 april 2009
Climate change in China: 40 °C in 4 maanden !
Dinsdag 28 April: Vandaag een moment van relatieve rust. Het chinees ontbijt van het hotel hebben we ditmaal graag aan ons laten voorbijgaan. Als alternatief hebben we ons op een terrasje neergezet in de Starbucks. En het moet gezegd, ontbijten bij een temperatuurtje van ca. 25 graden is toch stukken beter dan bij – 15 °C zoals in december.
Daarna hebben we de meeting van vanmiddag nog verder voorbereid en hebben we even kunnen rondkuieren in een van de vele stadspark"jes" (remember Guyiang?), namelijk Hebei Park. Enkelen onder ons zijn nog wat gaan shoppen… ’s Middags hebben we onze bevindingen en suggesties over het project - net zoals in december - toegelicht aan de vrouwelijke baas van LCRC.
En naar goede traditie zijn we daarna weerom aan het computeren gegaan om de workshop van morgen nog tot in de puntjes voor te bereiden (en uiteraard om dit rapportje op de blog te zetten). En de lat zal hoog liggen, als we de welkomstposter moeten geloven die we - was die daar toevallig geplaatst ? - vandaag in de LCRC gebouwen zagen staan....
Daarna hebben we de meeting van vanmiddag nog verder voorbereid en hebben we even kunnen rondkuieren in een van de vele stadspark"jes" (remember Guyiang?), namelijk Hebei Park. Enkelen onder ons zijn nog wat gaan shoppen… ’s Middags hebben we onze bevindingen en suggesties over het project - net zoals in december - toegelicht aan de vrouwelijke baas van LCRC.
Ondertussen heeft mr. Herpelinck ons vervoegd en hij mocht aanstonds de honneurs (met hulp van een doos Belgische chocolade) waarnemen op het welkomstdiner (Tiens, wij zijn hier toch al een tijdje ? (nvdr)) van LCRC.
En naar goede traditie zijn we daarna weerom aan het computeren gegaan om de workshop van morgen nog tot in de puntjes voor te bereiden (en uiteraard om dit rapportje op de blog te zetten). En de lat zal hoog liggen, als we de welkomstposter moeten geloven die we - was die daar toevallig geplaatst ? - vandaag in de LCRC gebouwen zagen staan....
"On the road again" of beter: "In the air again"
Vandaag is volledig opgegaan aan de transfer naar Beijing.
Pas tegen half tien (wat uitzonderlijk laat is) zijn zowel het Guanling als het Libo team vertrokken naar Guyiang. Toen we elkaar rond 12 uur tegenkwamen op het “meeting point”, bleek duidelijk dat twee dagen “en petit comité” gevolgen heeft. In hetzelfde restaurant als vorig jaar (Stijn en Martin, herinneren jullie je die koehorens nog ?) zaten beide teams aan verschillende tafels.
In afwachting van de vlucht hebben we uit pure verveling ons dan maar aan 't verslag gezet.
Daarna is de vlucht naar Beijing – ondanks een pak turbulentie – toch redelijk goed geëindigd.
’s Avonds zijn we als volledig team maar direct begonnen aan het compileren van het eindverslag, dat we aan een “high level” delegatie van LCRC moeten toelichten.
Vandaag bijna geen beeldjes want die kunnen toch niet op tegen het beeldmateriaal dat we de laatste dagen op de blog gezet hebben.
Pas tegen half tien (wat uitzonderlijk laat is) zijn zowel het Guanling als het Libo team vertrokken naar Guyiang. Toen we elkaar rond 12 uur tegenkwamen op het “meeting point”, bleek duidelijk dat twee dagen “en petit comité” gevolgen heeft. In hetzelfde restaurant als vorig jaar (Stijn en Martin, herinneren jullie je die koehorens nog ?) zaten beide teams aan verschillende tafels.
In afwachting van de vlucht hebben we uit pure verveling ons dan maar aan 't verslag gezet.
Daarna is de vlucht naar Beijing – ondanks een pak turbulentie – toch redelijk goed geëindigd.
’s Avonds zijn we als volledig team maar direct begonnen aan het compileren van het eindverslag, dat we aan een “high level” delegatie van LCRC moeten toelichten.
Vandaag bijna geen beeldjes want die kunnen toch niet op tegen het beeldmateriaal dat we de laatste dagen op de blog gezet hebben.
Maandag 27 april: Guanling dag 2
Na een avondje doorgewerkt te hebben, stond op zondag een projectbespreking op het programma met de verschillende lokale overheidsdiensten. Vele vragen die bij het terreinbezoek onbeantwoord bleven, werden nu verhelderd.
We presenteerden er onze aanbevelingen met betrekking tot bijkomende inventarisatie, beheersovereenkomsten en ruil van gronden. De duidelijke vooruitgang ten aanzien van de vorige missie werd ook goed in de verf gezet.
De conclusies van de discussie beloven veel goeds voor het project. Zo bleek dat de partners bereid waren bijkomende middelen te voorzien voor verder onderzoek.
Na genoten te hebben van een royale afscheidslunch vertrokken we richting Guiyang.
We presenteerden er onze aanbevelingen met betrekking tot bijkomende inventarisatie, beheersovereenkomsten en ruil van gronden. De duidelijke vooruitgang ten aanzien van de vorige missie werd ook goed in de verf gezet.
De conclusies van de discussie beloven veel goeds voor het project. Zo bleek dat de partners bereid waren bijkomende middelen te voorzien voor verder onderzoek.
Na genoten te hebben van een royale afscheidslunch vertrokken we richting Guiyang.
Libo in actie
Maandag 27 April: Terreinwerk
Het ruilverkavelingsproject in Libo was nog meer indrukwekkend dan in december (volgens Joy en Caroline). Adembenemende landschappen, bestaande uit kleinschalige terrasbouw waar – net nu het regenseizoen begint – de boeren bezig waren met ploegen en planten van “paddy field” rijst. Daarnaast een enorm gaaf woud, met een pak rode lijstsoorten erin. Alleen bleek Joy’s GPS niet te werken (of kennen die satelieten geen chinees?) zodat ze die niet kon karteren.
Het moet gezegd: de maatregelen die we gisteren op plan gezien hebben, blijken in de praktijk veel beter dan we hadden kunnen dromen. De voorgestelde “ecologische” maatregelen zijn wel degelijk goed doordacht en geïntegreerd in hun planvorming van de ruilverkaveling: ALLE aanwezige poelen blijven na ruilverkaveling bewaard en worden zelfs gebufferd; aanwezige graslanden in het landbouwgebied worden grotendeels bewaard als steppingstones met corridorfunctie om beide bosgebieden met elkaar te verbinden. Plantgoed bestaat uitsluitend uit inheems, lokaal geoogst op opgekweekt materiaal? En je moet eens weten over wat voor zaaioed het gaat: rode lijstsoorten worden hier gezaaid of geplant alsof het niets is. De voor terrasbouw vereiste irrigatieinfrastructuur (kleine kanaaltjes) worden deels overdekt met natuurlijke materialen zodat er geen migratieknelpunten zijn.
Het terreinbezoek is zodanig uitgelopen (en Joy uitgegleden in een paddy field) dat we nog raprap een welkomstlunch met bijhorende lokale brouwsels kregen van de minderheidsgroep Miao. Desondanks hebben we vlak daarna onze bevindingen en suggesties bij het ruilverkavelingsproject toegelicht en bediscussieerd. Algemene conclusie: als ze alles zullen uitvoeren zoals op plan voorzien, kan dit soort ruilverkavelingsprojecten zeker naast de onze staan op vlak van ecologische integratie (en die conclusie lag niet aan die brouwsels).
In de late namiddag moesten we – helaas – dit fabuleuze karstlandschap weer verlaten richting Guyiang. Aangezien de weginfrastructuur nog wel wat te wensen over laat zijn we gestrand in een of ander provinciestadje waar we – ondanks de wagenziekte – nog een volledig schaap voorgeschoteld kregen.
Morgen rijden we verder richting Guyiang en zullen we de Guanling-ploeg vervoegen om samen richting Beijing te vliegen.
Het ruilverkavelingsproject in Libo was nog meer indrukwekkend dan in december (volgens Joy en Caroline). Adembenemende landschappen, bestaande uit kleinschalige terrasbouw waar – net nu het regenseizoen begint – de boeren bezig waren met ploegen en planten van “paddy field” rijst. Daarnaast een enorm gaaf woud, met een pak rode lijstsoorten erin. Alleen bleek Joy’s GPS niet te werken (of kennen die satelieten geen chinees?) zodat ze die niet kon karteren.
Het moet gezegd: de maatregelen die we gisteren op plan gezien hebben, blijken in de praktijk veel beter dan we hadden kunnen dromen. De voorgestelde “ecologische” maatregelen zijn wel degelijk goed doordacht en geïntegreerd in hun planvorming van de ruilverkaveling: ALLE aanwezige poelen blijven na ruilverkaveling bewaard en worden zelfs gebufferd; aanwezige graslanden in het landbouwgebied worden grotendeels bewaard als steppingstones met corridorfunctie om beide bosgebieden met elkaar te verbinden. Plantgoed bestaat uitsluitend uit inheems, lokaal geoogst op opgekweekt materiaal? En je moet eens weten over wat voor zaaioed het gaat: rode lijstsoorten worden hier gezaaid of geplant alsof het niets is. De voor terrasbouw vereiste irrigatieinfrastructuur (kleine kanaaltjes) worden deels overdekt met natuurlijke materialen zodat er geen migratieknelpunten zijn.
Het terreinbezoek is zodanig uitgelopen (en Joy uitgegleden in een paddy field) dat we nog raprap een welkomstlunch met bijhorende lokale brouwsels kregen van de minderheidsgroep Miao. Desondanks hebben we vlak daarna onze bevindingen en suggesties bij het ruilverkavelingsproject toegelicht en bediscussieerd. Algemene conclusie: als ze alles zullen uitvoeren zoals op plan voorzien, kan dit soort ruilverkavelingsprojecten zeker naast de onze staan op vlak van ecologische integratie (en die conclusie lag niet aan die brouwsels).
In de late namiddag moesten we – helaas – dit fabuleuze karstlandschap weer verlaten richting Guyiang. Aangezien de weginfrastructuur nog wel wat te wensen over laat zijn we gestrand in een of ander provinciestadje waar we – ondanks de wagenziekte – nog een volledig schaap voorgeschoteld kregen.
Morgen rijden we verder richting Guyiang en zullen we de Guanling-ploeg vervoegen om samen richting Beijing te vliegen.
Zondag 26 april: Guanling dag 1
Na het uitzwaaien van onze collega’s bereikten we tegen de middag de Guanling-county. Na een rit langs onherbergzame wegen werden we ‘s middags aan tafel gedropt: nog even wachten op ’t eten want de kippen en ganzen waren ze nog aan ’t pluimen en de vis spartelde nog in de bassins. 
In de namiddag bereikten we het eigenlijke projectgebied met een karrevracht directeurs, vice-directeurs en plaatselijke leiders met luxueuze wagens . Het contrast met de lokale bevolking was groot.
De veldjes van de boeren lagen klaar, te wachten op het korte regenseizoen dat eind mei eraan zit te komen en in augustus alweer afgelopen is. De natuurlijke rivieren stonden er kurkdroog. De hoofdteelten in dit gebied zijn pepers en fruit. Rijst was er in beperkte mate ook aanwezig. De prioriteit van deze landbouwers werd heel snel duidelijk: een betere ontsluiting van de weg en het beter en meer stockeren van water.
Eens op het veld werd het plan uitgehaald en ter plaatse besproken met een escorte van 25 à 30 Chinezen.
De plannen bleken veel gedetailleerder dan vorige keer. Drie planalternatieven werden grondig bestudeerd. Afgaand op de gegevens van de vorige missie werd er al veel vooruitgang geboekt. De voorbije maanden werd hard gewerkt aan de abiotische inventarisatie (wegen, waterproblematiek, bodemgebruik). Het werd evenwel snel duidelijk dat de biotische kant slechts zeer beperkt werd onderzocht. De inventarisatie beperkte zich tot gegevens verkregen via enquête bij lokale overheid en boeren.
Op basis van deze gegevens werden een aantal voorstellen voor verbetering van de biodiversiteit opgenomen in de verschillende planalternatieven: zo werd in het steilste gedeelte van het landbouwgebied herbebossing voorgesteld met inheems plantgoed en werd gekozen voor het behoud van het bestaande bos.
Ook sensibilisatie en bewustmaking in het naburige schooltje stond op het programma.
Rond zonsondergang kwamen we aan in een armtierig provinciestadje waar we de eer hadden in het beste hotel van de stad te logeren ! De vieze trappen en muffe geuren gaven perfect de staat van onze kamers weer …
In de namiddag bereikten we het eigenlijke projectgebied met een karrevracht directeurs, vice-directeurs en plaatselijke leiders met luxueuze wagens . Het contrast met de lokale bevolking was groot.
De veldjes van de boeren lagen klaar, te wachten op het korte regenseizoen dat eind mei eraan zit te komen en in augustus alweer afgelopen is. De natuurlijke rivieren stonden er kurkdroog. De hoofdteelten in dit gebied zijn pepers en fruit. Rijst was er in beperkte mate ook aanwezig. De prioriteit van deze landbouwers werd heel snel duidelijk: een betere ontsluiting van de weg en het beter en meer stockeren van water.
Eens op het veld werd het plan uitgehaald en ter plaatse besproken met een escorte van 25 à 30 Chinezen.
De plannen bleken veel gedetailleerder dan vorige keer. Drie planalternatieven werden grondig bestudeerd. Afgaand op de gegevens van de vorige missie werd er al veel vooruitgang geboekt. De voorbije maanden werd hard gewerkt aan de abiotische inventarisatie (wegen, waterproblematiek, bodemgebruik). Het werd evenwel snel duidelijk dat de biotische kant slechts zeer beperkt werd onderzocht. De inventarisatie beperkte zich tot gegevens verkregen via enquête bij lokale overheid en boeren.
Op basis van deze gegevens werden een aantal voorstellen voor verbetering van de biodiversiteit opgenomen in de verschillende planalternatieven: zo werd in het steilste gedeelte van het landbouwgebied herbebossing voorgesteld met inheems plantgoed en werd gekozen voor het behoud van het bestaande bos.
Ook sensibilisatie en bewustmaking in het naburige schooltje stond op het programma.
Rond zonsondergang kwamen we aan in een armtierig provinciestadje waar we de eer hadden in het beste hotel van de stad te logeren ! De vieze trappen en muffe geuren gaven perfect de staat van onze kamers weer …
zondag 26 april 2009
Karsten en losbarsten - The sequel
Terreinwerk: Het ruilverkavelingsproject in Libo was nog meer indrukwekkend dan in december (volgens Joy en Caroline). Adembenemende landschappen, bestaande uit kleinschalige terrasbouw waar – net nu het regenseizoen begint – de boeren bezig waren met ploegen en planten van “paddy field” rijst. Daarnaast een enorm gaaf woud, met een pak rode lijstsoorten erin. Alleen bleek Joy’s GPS niet te werken (of kennen die satelieten geen chinees?) zodat ze die niet kon karteren.
Het moet gezegd: de maatregelen die we gisteren op plan gezien hebben, blijken in de praktijk veel beter dan we hadden kunnen dromen. De voorgestelde “ecologische” maatregelen zijn wel degelijk goed doordacht en geïntegreerd in hun planvorming van de ruilverkaveling: ALLE aanwezige poelen blijven na ruilverkaveling bewaard en worden zelfs gebufferd. Aanwezige graslanden in het landbouwgebied worden grotendeels bewaard als steppingstones met corridorfunctie om beide bosgebieden met elkaar te verbinden. Plantgoed bestaat uitsluitend uit inheems, lokaal geoogst opgekweekt materiaal. En je moet eens weten over wat voor zaaigoed het gaat: rode lijstsoorten worden hier gezaaid of geplant alsof het niets is. De voor terrasbouw vereiste irrigatieinfrastructuur (kleine kanaaltjes) worden deels overdekt met natuurlijke materialen zodat er geen migratieknelpunten zijn.
Het terreinbezoek is zodanig uitgelopen (en Joy uitgegleden in een paddy field) dat we nog raprap een welkomstlunch met bijhorende lokale brouwsels kregen van de minderheidsgroep Miao.
Desondanks hebben we vlak daarna onze bevindingen en suggesties bij het ruilverkavelingsproject toegelicht en bediscussieerd. Algemene conclusie: als ze alles zullen uitvoeren zoals op plan voorzien, kan dit soort ruilverkavelingsprojecten zeker naast de onze staan op vlak van ecologische integratie (en die conclusie lag niet aan die brouwsels). 
In de late namiddag moesten we – helaas – dit fabuleuze karstlandschap weer verlaten richting Guyiang. Aangezien de weginfrastructuur nog wel wat te wensen over laat zijn we gestrand in een of ander provinciestadje waar we – ondanks de wagenziekte – nog een volledig schaap voorgeschoteld kregen.
In de late namiddag moesten we – helaas – dit fabuleuze karstlandschap weer verlaten richting Guyiang. Aangezien de weginfrastructuur nog wel wat te wensen over laat zijn we gestrand in een of ander provinciestadje waar we – ondanks de wagenziekte – nog een volledig schaap voorgeschoteld kregen.
Morgen rijden we verder richting Guyiang en zullen we de Guanling-ploeg vervoegen om samen richting Beijing te vliegen. We zijn benieuwd of zij even enthousiast kunnen zijn over hun ruilverkavelingsproject.
zaterdag 25 april 2009
Ruilverkaveling in World Heritage gebied ?
Vanmorgen hebben wij (Joy, Caroline, Wouter) de rest uitgezwaaid en vertrokken naar Libo County. Na een fabuleuze rit door een weergaloos landschap zijn we pas ’s namiddags laat aangekomen.
Ik (Wouter) was vorige keer in Guanling en het moet gezegd: Libo is wel degelijk zijn erkenning als “World Heritage Area” waard. (Sorry Guanling-gangers)
Na onze aankomst hebben we, samen met de projectteamleden van hier de plannen van het ruilverkavelingsproject in detail besproken. En het moet gezegd worden: hoewel de aanpak en het schaalniveau waarop zij werken verschilt van bij ons, slaagt men er toch in om een aantal voorstellen te integreren in hun plannen: er worden wetlands voorzien in onvruchtbaardere stukken langs de rivier, slangentunnels aangelegd, zones beplant met vruchtdragende planten waar de dieren (o.a. apen) kunnen foerageren (en zo minder de landbouwgewassen beschadigen). Maar ruilverkaveling nieuwe stijl, daar zijn ze nog niet helemaal aan toe: “land levelling”, dit is het volledig aanleggen van terassen om “paddy field”-rijst te verbouwen, wordt ook voorzien. Dit houdt wel in dat het volledige landbouwgebied (waarschijnlijk manueel, er zijn toch genoeg chinezen) “gebuldozerd” wordt en terrassen aangelegd. Alle voorkomende houtkantjes, bermen enzo moeten het dan wel bekopen. De verhoudingen in het spanningsveld tussen voedselproductie en natuurbescherming liggen - in de armste provincie van China –uiteraard anders.
En de kwaliteit van de bespoken informatie was zo hoog dat we zelfs na het eten nog enkele uurtjes zijn verdergegaan.
Morgen gaan we de confrontatie aan met het terrein: eens kijken of planvorming en realiteit overeenkomen.
En voor de liefhebbers: beeldjes.
vrijdag 24 april 2009
Met spleetoogjes naar het symposium
Na een nachtje onze presentaties op elkaar af te stemmen, aan te passen en voor te bereiden zijn we net zoals in december ook nu weer terecht gekomen in een enorm goed georganiseerde en gedocumenteerde workshop. In de voormiddag hebben de Chinese projectpartners de resultaten getoond van hun werk van de laatste vier maanden en we zijn onder de indruk van wat zij op zo’n korte tijd gedaan hebben. De inhoud van dat Chinese boek dat we gisteren ontvingen is ons nu toch wat duidelijker geworden.
Voor beide pilootprojecten (een ruilverkavelingsproject in Guanling en eentje in Libo) hebben ze – telkens met een projectteam van 10 man – niet alleen de basisinventarisatie maar ook de planvorming uitgevoerd, hiervoor boeren en lokale inwoners geënquêteerd en zelfs voor een eerste set van inrichtingmaatregelen technische plannen opgesteld. En ja, ook in China hebben ze overheidsopdrachten voor aanduiding van ontwerpers, maar zo te zien loopt dat hier toch wat vlotter dan bij ons.
’s Namiddags hebben wij een aantal presentaties gegeven over hoe biodiversiteit ook in onze projectwerking wordt geïntegreerd. Meer specifiek hebben we methodes voorgesteld hoe we inventariseren, die gegevens gebruiken voor planvorming en hoe we dit uiteindelijk vertalen in realisaties op het terrein, waarbij we ook bij het technisch ontwerp voldoende rekening houden met ecologische uitvoeringswijzen. Dit uiteraard voldoende geïllustreerd met sprekende voorbeelden uit allerhande inrichtingsprojecten.
Vandaag hebben we die fameuze “clouded leopard” in een Chinese powerpointpresentatie gezien. Wie weet kunnen we er morgen of overmorgen (als we Guiyang verlaten en in twee groepen vertrekken naar de pilootprojecten in Guanling en Libo) eentje in ’t echt inventariseren.
Dat Tom geen “zittend gat” heeft, is ons ondertussen ook al duidelijk geworden: terwijl wij en de Chinese delegatie mooi tegenover elkaar zitten, wandelt Tom tijdens zijn presentatie rustig rond. Nuja, van een “Tom de Builder” kan je niet anders verwachten – ofwel zit de Jetlag er nog voor iets tussen.
donderdag 23 april 2009
De omgekeerde wereld
Beste blogger,
De blog is aangevuld met de eerste vier dagen maar om het verhaal een beetje te kunnen volgen moet je wel van onder naar boven lezen.
De blog is aangevuld met de eerste vier dagen maar om het verhaal een beetje te kunnen volgen moet je wel van onder naar boven lezen.
Een groen Guizhou verwelkomt de laatste teamleden
De hele dag is opgegaan aan transfers. Op weg naar het vliegveld hebben we nog een indruk gekregen van de industriële landbouw: gedurende tientallen kilometers zijn we langs plantages van alles en nog wat (van bananen over papaja’s, rijst, koffie, sla, …) gereden, die allen deel uitmaken van staatsboerderijen (blijkt dat 800.000 ha hier in landbouwgebruik is door deze staatsboerderijen, waarvan de productie hoofdzakelijk voor het Chinese vasteland bestemd is). En ja we hebben zelfs een maaidorser gezien, maar ’t was wel een model dat bij ons al lang in het museum staat.
Tijdens de vlucht naar Guizhou zijn we over een enorm groen en bergachtig karstlandschap gevlogen, bezaaid met de typische rijstvelden in terrasbouw. En omdat er toch voldoende van die karstheuvels zijn, wordt er her en der wel eentje "ontgind".
Tijdens de vlucht naar Guizhou zijn we over een enorm groen en bergachtig karstlandschap gevlogen, bezaaid met de typische rijstvelden in terrasbouw. En omdat er toch voldoende van die karstheuvels zijn, wordt er her en der wel eentje "ontgind".
Na aankomst in Guyiang zijn we – in afwachting van de aankomst van Sofie en Tom – nog snel het stadspark (423 ha groot, alsjeblieft!) gaan bezoeken. Toen rond 20 u onze laatste teamleden – na 24 uur reis – aangekomen zijn, mochten ze direct – met wisselend succes – met de stokjes aan de slag.
Van de Chinese projectpartner hebben we ondertussen ook al een dik boek met projectresultaten ontvangen – helaas grotendeels in het Chinees. Als ze dat morgen tijdens de workshop allemaal toelichten, is er voor ons geen probleem.
Van de Chinese projectpartner hebben we ondertussen ook al een dik boek met projectresultaten ontvangen – helaas grotendeels in het Chinees. Als ze dat morgen tijdens de workshop allemaal toelichten, is er voor ons geen probleem.
China versus België: Guyiang wordt hier omschreven als een “provinciestadje”, met maar anderhalf miljoen inwoners. In bijlage een fotootje van de skyline van Guyiang. Voor een “provinciestadje” is dat niet slecht.
Tropisch regenwoud in al haar glorie
Bij het ochtendgloren volgde de bevestiging: we zijn in Ledong county wel degelijk terechtgekomen in een echt tropisch regenwoud, meerbepaald in het “Jianfenling nature reserve”.
Na weerom een bochtige trip hebben we van de lokale projectmedewerkers vernomen welke problemen zij zien in het spanningsveld tussen enerzijds natuurbescherming en anderzijds landbouw (ze hebben hier allerhande plantages van bananen, koffie, papaja’s, perziken…) – en toerisme (de burgemeester wist ons te zeggen dat men van Hainan het “chinese Hawaï” wil maken op toeristisch vlak).
Daarna zijn we in het “Jianfenling nature reserve” de echte brousse ingetrokken. Noch de fameuze “clouded leopard” (een soort luipaard) of de "flying squirrel" (vliegende eekhoorn) hebben we gespot, maar ’t was toch een indrukwekkend stukje bos ! Achteraf hebben we wel wat bloedzuigers van onze kleren mogen schudden. Mosquitos, daar zijn we voorlopig – dankzij overvloedige dosissen “Deet-50 %” voorlopig nog van gespaard gebleven.
Na weerom een bochtige trip hebben we van de lokale projectmedewerkers vernomen welke problemen zij zien in het spanningsveld tussen enerzijds natuurbescherming en anderzijds landbouw (ze hebben hier allerhande plantages van bananen, koffie, papaja’s, perziken…) – en toerisme (de burgemeester wist ons te zeggen dat men van Hainan het “chinese Hawaï” wil maken op toeristisch vlak).
Na een theoretische bespreking in de voormiddag kon dit spanningsveld – naar goede VLM traditie – pas ten volle ingeschat worden door een terreinbezoek. Zo hebben we een kustregio bezocht waar men aan natuurherstel van de (vooral vervuilde) duingebieden denkt i.f.v. toeristische ontwikkeling.
Daarna zijn we in het “Jianfenling nature reserve” de echte brousse ingetrokken. Noch de fameuze “clouded leopard” (een soort luipaard) of de "flying squirrel" (vliegende eekhoorn) hebben we gespot, maar ’t was toch een indrukwekkend stukje bos ! Achteraf hebben we wel wat bloedzuigers van onze kleren mogen schudden. Mosquitos, daar zijn we voorlopig – dankzij overvloedige dosissen “Deet-50 %” voorlopig nog van gespaard gebleven.
Bermbeheer in China: wij denken in Vlaanderen soms aan het inzetten van schapenkuddes om wegbermen natuurvriendelijk te beheren. Hier hebben we nog een ander staaltje gezien van zo'n graasbeheer: koeien die als “spook”rijder op de autostrade de middenberm afgrazen.
Global chicken balance: minus 1
Vandaag op de agenda: workshop met de projectmedewerkers over de voortgang van de projecten in de twee demonstratiegebieden (Ledong en Lingshui county), en meer bepaald over hoe zij biodiversiteit en ecologie trachten te integreren in hun proces van ruimtelijke planning.
De Chinese projectpartners hebben toelichting verschaft bij het werk dat sinds de vorige missie werd uitgevoerd en wij hebben de Vlaamse aanpak voorgesteld om ecologie te integreren in ruimtelijke planning en welke rol wij als VLM hierin spelen (o.a. bijdrage aan de afbakeningsprocessen, realisatie via inrichtingsprojecten).
Op basis van deze presentaties hebben we interessante besprekingen gehad over hoe men in Hainan een soort “ecological evaluation index” opstelt (vergelijkbaar met wat wij een “sectorvisie natuur en bos” zouden noemen) en hoe ze die voor de eerste keer (!) trachten te integreren als volwaardige sectorvisie in het proces van ruimtelijke planning.
In de vooravond zijn we per wagen vertrokken naar een van de twee demonstratieprojecten, namelijk Ledong County. Vorige keer werd immers het Lingshui project bezocht. Aangezien we pas om ca. 21u30 in het donker aangekomen zijn in een bergachtig gebied (aan het aantal haarspeldbochten te beoordelen), kunnen we nog niet zeggen in welk soort omgeving we terecht gekomen zijn, maar ’t zou een echt tropisch regenwoud zijn. Puur op het geluid afgaand zou de Amerikaanse brulkikker hier ook gedijen, wist Roland te zeggen, maar dit kan pas bij dageraad door de collega-ecologen onderzocht worden.
Culinaire hoekje: vanavond laat dachten we nog snel een hapje te eten. Toen we in de verte een kakelende kip hoorden, vreesden we – al lachend - dat die voor ons was. Na een tiental minuutjes kwam inderdaad de bevestiging. Toegegeven, qua bijdrage aan de biodiversiteit hebben we hier misschien wel wat minder gescoord…
De Chinese projectpartners hebben toelichting verschaft bij het werk dat sinds de vorige missie werd uitgevoerd en wij hebben de Vlaamse aanpak voorgesteld om ecologie te integreren in ruimtelijke planning en welke rol wij als VLM hierin spelen (o.a. bijdrage aan de afbakeningsprocessen, realisatie via inrichtingsprojecten).Op basis van deze presentaties hebben we interessante besprekingen gehad over hoe men in Hainan een soort “ecological evaluation index” opstelt (vergelijkbaar met wat wij een “sectorvisie natuur en bos” zouden noemen) en hoe ze die voor de eerste keer (!) trachten te integreren als volwaardige sectorvisie in het proces van ruimtelijke planning.
In de vooravond zijn we per wagen vertrokken naar een van de twee demonstratieprojecten, namelijk Ledong County. Vorige keer werd immers het Lingshui project bezocht. Aangezien we pas om ca. 21u30 in het donker aangekomen zijn in een bergachtig gebied (aan het aantal haarspeldbochten te beoordelen), kunnen we nog niet zeggen in welk soort omgeving we terecht gekomen zijn, maar ’t zou een echt tropisch regenwoud zijn. Puur op het geluid afgaand zou de Amerikaanse brulkikker hier ook gedijen, wist Roland te zeggen, maar dit kan pas bij dageraad door de collega-ecologen onderzocht worden.
Culinaire hoekje: vanavond laat dachten we nog snel een hapje te eten. Toen we in de verte een kakelende kip hoorden, vreesden we – al lachend - dat die voor ons was. Na een tiental minuutjes kwam inderdaad de bevestiging. Toegegeven, qua bijdrage aan de biodiversiteit hebben we hier misschien wel wat minder gescoord…
3-2-1 Start
Na wat vliegtuigperikelen (gemiste aansluiting in Helsinki en een omweg via Beijing) zijn we uiteindelijk allemaal gelijk aangekomen in Haikou, hoofdstad van het tropisch eiland Hainan (zie foto, getrokken vanop de 10 verdieping van het provinciaal bureau van LCRC).
We zijn gehuisvest in een hotel vol triatleten die hier gisteren de Hainan triathlon hebben betwist (voor de geïnteresseerden: een Deen zou gewonnen hebben in een totaaltijd van minder dan 9 uur! Met het VLM-sportuurtje zal dit waarschijnlijk niet haalbaar zijn).
Vanavond hebben we een eerste meeting gehad met de directeurs van de “PA Hainan” en het provinciale “department of land, environment en resources”. Morgen staat een workshop op het programma in de gebouwen van LCRC waar we met onze Chinese projectpartner de voortgang van de projecten in beide onderzoeksgebieden (Lingshui en Ledong) zullen bespreken. ’s Avonds hebben we onze presentaties voor morgen overlopen met de Chinese delegatieleiders en die waren tevreden.
Bouwwoede: sinds de vorige missie zijn hier ondertussen toch weeral een aantal grote gebouwen bijgezet. Vertraging in de bouwsector vanwege crisis hebben we hier nog niet vastgesteld.
Vanavond hebben we een eerste meeting gehad met de directeurs van de “PA Hainan” en het provinciale “department of land, environment en resources”. Morgen staat een workshop op het programma in de gebouwen van LCRC waar we met onze Chinese projectpartner de voortgang van de projecten in beide onderzoeksgebieden (Lingshui en Ledong) zullen bespreken. ’s Avonds hebben we onze presentaties voor morgen overlopen met de Chinese delegatieleiders en die waren tevreden.
Bouwwoede: sinds de vorige missie zijn hier ondertussen toch weeral een aantal grote gebouwen bijgezet. Vertraging in de bouwsector vanwege crisis hebben we hier nog niet vastgesteld.
Eindelijk internet !
Na het testbeeld (waarvoor dank Stijn!) zijn we eindelijk terug in de bewoonde - of beter in "met internet bekabelde" - wereld.
Ook nu weer willen we zoveel mogelijk in deze blog een weerslag geven van de ervaringen en bevindingen van de VLM-ers die deel uitmaken van de tweede VLM-delegatie in China, als bijdrage aan het biodiversiteitsproject.
En om maar meteen met de deur in huis te vallen: hierbij verslag van de eerste 4 dagen.
Veel leesplezier!
En ook wij kijken uit naar jullie reacties op deze blog.
Ook nu weer willen we zoveel mogelijk in deze blog een weerslag geven van de ervaringen en bevindingen van de VLM-ers die deel uitmaken van de tweede VLM-delegatie in China, als bijdrage aan het biodiversiteitsproject.
En om maar meteen met de deur in huis te vallen: hierbij verslag van de eerste 4 dagen.
Veel leesplezier!
En ook wij kijken uit naar jullie reacties op deze blog.
woensdag 22 april 2009
nog even geduld
De Chinareizigers lieten per telefoon weten dat er geen internet beschikbaar is waar ze momenteel aan het werk zijn in Hainan. Morgenavond vertrekken ze naar Guizhou en zullen de vruchten van hun dagelijkse blogactiviteiten kunnen gepubliceerd worden. Nog even geduld dus..
zondag 19 april 2009
Toerisme
Onze verlofperiode van 3 dagen in Beijing hebben we (Joy, Leen en Caroline) aangenaam ingevuld door:
- een bezoek aan de muur,
- het bewonderen van de kunsten van de Kung Fu meesters,
- in contact te staan met de hemel (Temple of Heaven) en
- het bezoeken van de graftombes van de vorige keizers.
Morgen (maandag) begint de eigenlijke missie en vervoegen Roland en Wouter ons naar Hainan.
Abonneren op:
Reacties (Atom)
